aer

Substantivo

aer, masculino, feminino

  1. ar:
    • Kenaozet eo an aer dreistholl gant nitrogen, oksigen ha dioksidenn garbon.
  SingularPlural
Masculino
Feminino aer
aer
aeroù
ae.roù

aer, feminino

  1. massacre
  2. combate

Expressões

Sinônimos

  • De 3: emgann, kad

Verbetes derivados

  • De 1:
  • aeraérien
  • aerañ
  • aerborzh
  • aerbost
  • aerbouezer
  • aerbreizher
  • aerdreizhidell
  • aergehentiñ
  • aergelc'h
  • aerhent
  • aerhenterezh
  • aerhentiñ
  • aerlestr
  • aerlestraz
  • aerlestrel
  • aerlestrerezh
  • aerlinenn
  • aerlu
  • aernijerezh
  • aerostizez
  • aerwask
  • aerwazadur
  • De 3:
  • aergi
  • aerva

Etimologia

  • Substantivo (1):
Do grego antigo ἀήρ (aḗr) “vento, atmosfera”, pelo latim aer e pelo francês air.

Pronúncia

Ver também

No Wikcionário

  • atmosferenn

Referências


Radical

aer

  1. relacionado a ar

Verbetes derivados

Etimologia

Do grego antigo ἀήρ (aḗr) “vento, atmosfera”, pelo latim aer.


Substantivo

a.er

  1. remo



Verbetes derivados

  • aerutaja

Ver também

Referências


Substantivo

  Singular Plural
Masculino aer aerion / aeriaid
Feminino

aer, masculino

  1. herdeiro



  Singular Plural
Masculino aer aeriaid
Feminino

aer, masculino

  1. ar


Etimologia

Do grego antigo ἀήρ (aḗr) “vento, atmosfera”.

Pronúncia

Ver também

Referências


Radical

aer

  1. relacionado a ar

Verbetes derivados

  • aer-armeo
  • aer-navo
  • aerala
  • aerizilo

Etimologia

Do grego antigo ἀήρ (aḗr) “vento, atmosfera”, pelo latim aer.


Substantivo

SingularPlural
aer
a.er
aeres
a.e.res

a.er

  1. ar
  2. aparência
  3. (Música) melodia

Sinônimos

Expressões

  • aer libere: ar livre
  • haber le aer de: parecer estar (fazendo algo)

Verbetes derivados

Etimologia

Do grego antigo ἀήρ (aḗr) “vento, atmosfera”, pelo latim aer.

Ver também

No Wikcionário


Substantivo

aer, masculino

  1. ar

Declinação

Expressões

  • amuigh faoin aer: ao ar livre
  • aer oiriúnaithe: ar condicionado, condicionador de ar
  • bheith ar an aer: (Rádio, Televisão) estar no ar
  • iompar d'aer: transporte aéreo
  • rud a chaitheamh san aer: jogar para o ar

Verbetes derivados

  • aer-
  • aerach
  • aeradróm
  • aeráid
  • aeráil
  • aerarm
  • aeróg
  • aerfort
  • aeriompar
  • aerphatról
  • aerspás
  • aerárthach
  • aerthrácht
  • aerthruailliú
  • aerthuras
  • aerú

Etimologia

Do grego antigo ἀήρ (aḗr) “vento, atmosfera”.

Pronúncia

Referências


Substantivo

ā.ēr, masculino

  1. ar
  2. nuvem

Formas alternativas

Declinação

Substantivo masculino, 3ª declinação
Caso Singular Plural
Nominativo āēr āĕrēs
Vocativo āēr āĕrēs
Genitivo āĕris āĕrum
Dativo āĕrī āĕribus
Ablativo āĕre āĕribus
Acusativo āĕrem āĕrēs

Sinônimos

Verbetes derivados

  • aerinus
  • aerius

Etimologia

Do grego antigo ἀήρ (aḗr) “vento, atmosfera”.

Descendentes

Ver também

No Wikcionário


Substantivo

aer

  1. ar

Verbetes derivados

  • aeral

Etimologia

Do grego antigo ἀήρ (aḗr) “vento, atmosfera”.

Referências


Substantivo

a.er neutro

  1. ar:
    • aer curat (ar puro)
  2. expressão, fisionomia:
    • Ai un aer răutăcios. (Estás com um ar travesso.)

Declinação

Sinônimos

  • De 1: văzduh
  • De 2: aspect, expresie, înfățișare

Expressões

  • aer comprimat: ar comprimido
  • aer condiționat: ar condicionado, condicionador de ar
  • a avea aerul că/să: dar a impressão de
  • a fi ceva în aer: ter algo no ar, (algo) estar acontecendo
  • a fi/rămâne în aer: não ter perspectivas, estar em apuros
  • a lua aer: (sair para) tomar ar
  • a se simți ceva în aer: estar (algo) acontecendo
  • va-și da/lua aere: ficar com ar de superioridade, ser presunçoso
  • în/la aer liber: ao ar livre

Etimologia

Do grego antigo ἀήρ (aḗr) “vento, atmosfera”, pelo latim aer.

Pronúncia

Ver também

No Wikcionário

  • atmosferă

Referências