Diplom
Substantivo
Di.plom
- diploma, grau acadêmico
- "Anne 1948 het er mit em Diplom fir s Hecher Lehramt in Dytsch un Gschicht abgschlosse."
Etimologia
- Do grego antigo δίπλωμα (díplōma) “papel dobrado”.
Substantivo
Di.plom neutro (abrev. Dipl.)
- diploma, certificado
- Sie absolvierte ihr Jodel-Diplom bei Loriot. (Ela obteve seu diploma de yodel em Loriot.)
- diploma, grau acadêmico
- Nach 4 Jahren Studium wird Johann ein Diplom erlangt haben. - (Após 4 anos de estudo, Johann terá obtido um diploma.)
Declinação
Expressões
- rechtswissenschaftliches Diplom: diploma de direito
Sinônimos
- De 1: Abschlusszeugnis, Urkunde
- De 2: Hochschulabschluss, Realschulabschluss
Verbetes derivados
- Diplomat
- Diplomatie
- diplomatisch
- Diplom-Ingenieur
- Diplom-Kaufmann
- Diplom-Mediziner
- Diplom-Physiker
- Diplomand
- Diplomarbeit
- Diplomprüfung
- Diplomurkunde
- Militärdiplome
- Vordiplom
Etimologia
- Do grego antigo δίπλωμα (díplōma) “papel dobrado”.
Pronúncia
- AFI: /diˈploːm/ ouvir fonte ?
Ver também
No Wikcionário
nível de educação
|
|
|
Na Wikipédia
Substantivo
Di.plom
- diploma, grau acadêmico:
- De hett se 1970 mit en Diplom in Elektrotechnik afslooten.
Etimologia
- Do grego antigo δίπλωμα (díplōma) “papel dobrado”.
Substantivo
Di.plom
- diploma, grau acadêmico
Etimologia
- Do grego antigo δίπλωμα (díplōma) “papel dobrado”.
Substantivo
Di.plom masculino
- diploma, grau acadêmico
- Säin Diplom an der Egyptologie huet en och 1980 un der Kairo Universitéit vun Alexandria bestan.
Verbetes derivados
- Diplomat
- diplomatesch
- diploméieren
Etimologia
- Do grego antigo δίπλωμα (díplōma) “papel dobrado”.