Sânscrito

Substantivo

दन्त, masculino ou neutro

Declinação

Substantivo neutro, radical com a

Caso	Singular	Dual	Plural
Nominativo	दन्तम्	दन्ते	दन्ताणि
Vocativo	दन्त	दन्ते	दन्ताणि
Instrumental	दन्तेण	दन्ताभ्याम्	दन्तैः
Dativo	दन्ताय	दन्ताभ्याम्	दन्तेभ्यः
Ablativo	दन्तात्	दन्ताभ्याम्	दन्तेभ्यः
Genitivo	दन्तस्य	दन्तयोः	दन्ताणाम्
Locativo	दन्ते	दन्तयोः	दन्तेषु

Etimologia

Do proto-indo-iraniano. São cognatos o persa دندان /dændɒːn/ e o avéstico /dantan-/, /daːtaː/. Em última análise a palavra vem do proto-indo-europeu *h₃dónts, com o mesmo significado. São cognatos o grego antigo ὀδών /o'doːn/, o latim dens e o inglês tooth.

Pronúncia

AFI: [ˈdɐntɐ]