прогнати

Servocroata

Verbo

про̀.гна.ти / prò.gna.ti, transitivo, perfectivo (imperfectivo прогонити/progoniti)

exilar, deportar
banir, proscrever

Conjugação

Conjugação de prognati/прогнати

Formas impessoais
Infinitivo	prògnati про̀гнати
Advérbio verbal presente	–
Advérbio verbal passado	prògnāvši про̀гна̄вши
Substantivo verbal	–

Formas pessoais
Tempo	Singular			Plural
Tempo	1ª	2ª	3ª	1ª	2ª	3ª
Presente	prognam прогнам	prognaš прогнаш	progna прогна	prognamo прогнамо	prognate прогнате	prognaju прогнају
Aoristo	prognah прогнах	progna прогна	progna прогна	prognasmo прогнасмо	prognaste прогнасте	prognaše прогнаше
Imperfeito	prognaću прогнаћу	prognaćeš прогнаћеш	prognaće прогнаће	prognaćemo прогнаћемо	prognaćete прогнаћете	prognaće прогнаће
Imperativo	–	prognaj прогнај	–	prognajmo прогнајмо	prognajte прогнајте	–

Particípio passado
	Singular			Plural
	Masculino	Feminino	Neutro	Masculino	Feminino	Neutro
Ativo	prognao прогнао	prognala прогнала	prognalo прогнало	prognali прогнали	prognale прогнале	prognala прогнала
Passivo	prognan прогнан	prognana прогнана	prognano прогнано	prognani прогнани	prognane прогнане	prognana прогнана

Verbetes derivados

прогнаник/prognanik

Pronúncia

AFI: /prǒɡ.na.ti/
X-SAMPA: /pro_Rɡ.na.ti/