επίρρημα

Substantivo

ε.πίρ.ρη.μα (epírrima) masculino

  1. (Gramática) advérbio

Declinação

Etimologia

Do grego antigo ἐπίρρημα (epírrima).

Pronúncia

Ver também

No Wikcionário

  • επιρρηματικός
  • επιρρηματικά