βοῦς

Substantivo

βοῦς

  1. boi; vaca

Declinação

Terceira - Substantivos - Tema em ditongo

Singular Dual Plural
Nom. βοῦςβοέβόες
Gen.βοός βοοῖν βοῶν
Dat.βοίβοοῖνβουσί(ν)
Acus.βοῦνβοέβοῦς
Voc.βοῦβοέβόες
Loc.βοίβοοῖνβουσί(ν)
Instr.βοίβοοῖνβουσί(ν)

Οutros Verbetes

  • βοώτης
  • βουκολικός
  • βουκόλιον
  • βόσπορος