úfur
Substantivo
úfur, masculino, forte, grupo 1 (dativo singular sem -i)
Declinação
Substantivo masculino forte do 1º grupo (-s/-ar) (dativo singular sem -i)
| |||||||||||||||||||||||||||||
Etimologia
- Do Nórdico Antigo, úfr,
úfur, masculino, forte, grupo 1 (dativo singular sem -i)
| |||||||||||||||||||||||||||||