öskubakki
Substantivo
öskubakki, masculino, fraco, grupo 1 (a/ö)
Declinação
Substantivo masculino fraco do 1º grupo (a-a/a-ar) (mutação vocálica labial)
| |||||||||||||||||||||||||||||
Etimologia
- De ösku ("de cinzas") + bakki ("bandeja").
öskubakki, masculino, fraco, grupo 1 (a/ö)
| |||||||||||||||||||||||||||||