çakal

Turco

Substantivo

ça.kal

(zoologia) chacal, espécie de canídeo da família Canis:
- Ormanda bir çakal gördük. (Vimos um coiote no bosque.)

Declinação

Declinação de çakal

Caso	Singular	Plural
Nominativo	çakal	çakallar
Genitivo	çakalın	çakalların
Dativo	çakala	çakallara
Acusativo	çakalı	çakalları
Locativo	çakalda	çakallarda
Ablativo	çakaldan	çakallardan

Formas possessivas de çakal

Singular
Caso	Possuidor
Caso	1ª pess. sing.	2ª pess. sing.	3ª pess. sing.	1ª pess. pl.	2ª pess. pl.	3ª pess. pl.
Nominativo	çakalım	çakalın	çakalıı	çakalımız	çakalınız	çakalları
Genitivo	çakalımın	çakalının	çakalıının	çakalımızın	çakalınızın	çakallarinin
Dativo	çakalıma	çakalına	çakalıına	çakalımıza	çakalınıza	çakallarına
Acusativo	çakalımı	çakalını	çakalıını	çakalımızı	çakalınızı	çakallarını
Locativo	çakalımda	çakalında	çakalıında	çakalımızda	çakalınızda	çakallarında
Ablativo	çakalımdan	çakalından	çakalıından	çakalımızdan	çakalınızdan	çakallarından

Plural
Caso	Possuidor
Caso	1ª pess. sing.	2ª pess. sing.	3ª pess. sing.	1ª pess. pl.	2ª pess. pl.	3ª pess. pl.
Nominativo	çakallarım	çakalların	çakalları	çakallarmız	çakallarnız	çakalları
Genitivo	çakallarimin	çakallarinin	çakallarinin	çakallarimizin	çakallarinizin	çakallarinin
Dativo	çakallarıma	çakallarına	çakallarına	çakallarımıza	çakallarınıza	çakallarına
Acusativo	çakallarımı	çakallarını	çakallarını	çakallarımızı	çakallarınızı	çakallarını
Locativo	çakallarımda	çakallarında	çakallarında	çakallarımızda	çakallarınızda	çakallarında
Ablativo	çakallarımdan	çakallarından	çakallarından	çakallarımızdan	çakallarınızdan	çakallarından

Expressões

altın çakal: chacal-dourado (Canis aureus)
çizgili çakal: chacal-prateado (Canis adustus)
kara sırtlı çakal: chacal-de-dorso-negro (Canis mesomelas)

Verbetes derivados

çakalboğan

Etimologia

Do persa شغال^(fa) (shaghâl, shoghâl).

Pronúncia

AFI: /ʧɑ.kɑɫ/
X-SAMPA: /tSA.kA5/

Ver também

No Wikcionário

kır kurdu
köpek
kurt

Referências

çakal no Tureng Sözlük (em inglês e turco)