átta
Numeral
át.ta, cardinal
Verbetes derivados
|
|
Etimologia
- Do nórdico antigo.
Cognatos
Cognatos de átta
|
|
Pronúncia
Ver também
Referências
Numeral
át.ta, cardinal, indeclinável
- oito
- klukkan átta (oito horas)
Declinação
Substantivo
át.ta feminino
Declinação
Substantivo feminino fraco do 1º grupo (-u/-ur)
| |||||||||||||||||||||||||||||
Verbo
át.ta, pronominal
- localizar(-se), encontrar a própria localização
- achar-se, entender, compreender
Conjugação
Verbo fraco do 4º grupo (átta – áttum – áttaður)
| Infinitivo | átta | Particípio perfeito | áttaður |
|---|---|---|---|
| Supino | áttað | Particípio presente | áttandi |
| Pessoa | Indicativo | Subjuntivo | Imperativo | ||
|---|---|---|---|---|---|
| Presente | Pretérito | Presente | Pretérito | ||
| ég | átta | áttaði | átti | áttaði | – |
| þú | áttar | áttaðir | áttir | áttaðir | átta |
| hann, hún, það | áttar | áttaði | átti | áttaði | – |
| við | áttum | áttuðum | áttum | áttuðum | – |
| þið | áttið | áttuðuð | áttið | áttuðuð | áttið |
| þeir, þær, þau | átta | áttuðu | átti | áttuðu | – |
Etimologia
- Numeral:
- Do nórdico antigo;
- Verbo
- Derivado de átt ("direção").
Cognatos
Cognatos de átta
|
|
Pronúncia
Ver também
No Wikcionário
|
Referências
Numeral
át.ta, cardinal
Etimologia
Descendentes
Verbetes descendentes de átta
|
|