wanakua
Verbo
wa.na.ku.a, reflexivo
- [ele/ela] se abre
- Wanakua nisakula. Pa uno iya onakuwiu. Minha sacola se abriu. A água entrou dentro.
Conjugação
| singular | plural | ||||||
| primeira | segunda | terceira | primeira | segunda | terceira | ||
| Modo Indicativo | Presente | nuwanakua | puwanakua | wanakua | auwanakua | yuwanakua | wanakuapa |
Verbetes derivados
|
|
Pronúncia
- AFI: /waˌna.kuˈa/