tumbar
Verbo
tum.bar, transitivo, pronominal
- tombar, derrubar, cair
- tombar, inclinar
- cortar uma árvore
- espancar, golpear
- despojar
- (Náutica) adernar, inclinar-se um navio
- deitar-se; dormir
- trabalhar ou estar numa dedicação sem lhe pôr atenção ou afã
- soar grave, fazer ruído estrondoso, retumbar
Conjugação
Verbo regular da 1.ª conjugação (-ar)
| Infinitivo impessoal | tumbar | Gerúndio | tumbando | Particípio | tumbado |
| singular | plural | ||||||
| primeira | segunda | terceira | primeira | segunda | terceira | ||
| Modo Indicativo |
Presente | tumbo | tumbas | tumba | tumbamos | tumbais1 / tumbades 2 |
tumbam |
| Pretérito imperfeito | tumbava | tumbavas | tumbava | tumbávamos | tumbávais1 / tumbávades 2 |
tumbavam | |
| Pretérito perfeito | tumbei | tumbaste | tumbou | tumbamos | tumbastes | tumbaram1 / tumbárom 2 | |
| Pretérito mais-que-perfeito | tumbara | tumbaras | tumbara | tumbáramos | tumbárais1 / tumbárades 2 |
tumbaram | |
| Futuro do presente | tumbarei | tumbarás | tumbará | tumbaremos | tumbareis1 / tumbaredes 2 |
tumbarão1 / tumbarám 2 | |
| Condicional | tumbaria | tumbarias | tumbaria | tumbaríamos | tumbaríais1 / tumbaríades 2 |
tumbariam | |
| Modo Subjuntivo (Conjuntivo) |
Presente | tumbe | tumbes | tumbe | tumbemos | tumbeis1 / tumbedes 2 |
tumbem |
| Pretérito imperfeito | tumbasse | tumbasses | tumbasse | tumbássemos | tumbásseis1 / tumbássedes 2 |
tumbassem | |
| Futuro | tumbar | tumbares | tumbar | tumbarmos | tumbardes | tumbarem | |
| Modo Imperativo |
Afirmativo | tumba | tumbe | tumbemos | tumbai1 / tumbade 2 |
tumbem | |
| Negativo | não tumbes | não tumbe | não tumbemos | não tumbeis1 / não tumbedes 2 |
não tumbem | ||
| Infinitivo pessoal | tumbar | tumbares | tumbar | tumbarmos | tumbardes | tumbarem | |
1 Grafia dupla.
2 Grafia dupla.
Forma(s) alternativa(s)
Ligação externa
- (em galego) “tumbar", in Dicionário Electrónico Estraviz [em linha], Estraviz, Isaac Alonso.