trintar
Verbo
trin.tar, intransitivo
Conjugação
Verbo regular da 1.ª conjugação (-ar)
| Infinitivo impessoal | trintar | Gerúndio | trintando | Particípio | trintado |
|---|
| singular | plural | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| primeira | segunda | terceira | primeira | segunda | terceira | ||
| Modo Indicativo |
Presente | trinto | trintas | trinta | trintamos | trintais | trintam |
| Pretérito imperfeito | trintava | trintavas | trintava | trintávamos | trintáveis | trintavam | |
| Pretérito perfeito | trintei | trintaste | trintou | trintamos1 / trintámos2 |
trintastes | trintaram | |
| Pretérito mais-que-perfeito | trintara | trintaras | trintara | trintáramos | trintáreis | trintaram | |
| Futuro do presente | trintarei | trintarás | trintará | trintaremos | trintareis | trintarão | |
| Futuro do pretérito | trintaria | trintarias | trintaria | trintaríamos | trintaríeis | trintariam | |
| Modo Subjuntivo (Conjuntivo) |
Presente | trinte | trintes | trinte | trintemos | trinteis | trintem |
| Pretérito imperfeito | trintasse | trintasses | trintasse | trintássemos | trintásseis | trintassem | |
| Futuro | trintar | trintares | trintar | trintarmos | trintardes | trintarem | |
| Modo Imperativo |
Afirmativo | trinta | trinte | trintemos | trintai | trintem | |
| Negativo | não trintes | não trinte | não trintemos | não trinteis | não trintem | ||
| Infinitivo pessoal | trintar | trintares | trintar | trintarmos | trintardes | trintarem | |
1 Grafia adotada no português brasileiro.
2 Grafia adotada no português europeu.
Etimologia
Ver também
No Wikcionário
- cinquentar
- quarentar