talaricar
Verbo
ta.la.ri.car
- dar em cima de alguém que já tem um relacionamento amoroso-sexual, de modo a conquistar-lhe, tornando-se seu parceiro atual
Conjugação
Verbo regular da 1.ª conjugação (-ar)
| Infinitivo impessoal | talaricar | Gerúndio | talaricando | Particípio | talaricado |
|---|
| singular | plural | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| primeira | segunda | terceira | primeira | segunda | terceira | ||
| Modo Indicativo |
Presente | talarico | talaricas | talarica | talaricamos | talaricais | talaricam |
| Pretérito imperfeito | talaricava | talaricavas | talaricava | talaricávamos | talaricáveis | talaricavam | |
| Pretérito perfeito | talariquei | talaricaste | talaricou | talaricamos1 / talaricámos2 |
talaricastes | talaricaram | |
| Pretérito mais-que-perfeito | talaricara | talaricaras | talaricara | talaricáramos | talaricáreis | talaricaram | |
| Futuro do presente | talaricarei | talaricarás | talaricará | talaricaremos | talaricareis | talaricarão | |
| Futuro do pretérito | talaricaria | talaricarias | talaricaria | talaricaríamos | talaricaríeis | talaricariam | |
| Modo Subjuntivo (Conjuntivo) |
Presente | talarique | talariques | talarique | talariquemos | talariqueis | talariquem |
| Pretérito imperfeito | talaricasse | talaricasses | talaricasse | talaricássemos | talaricásseis | talaricassem | |
| Futuro | talaricar | talaricares | talaricar | talaricarmos | talaricardes | talaricarem | |
| Modo Imperativo |
Afirmativo | talarica | talarique | talariquemos | talaricai | talariquem | |
| Negativo | não talariques | não talarique | não talariquemos | não talariqueis | não talariquem | ||
| Infinitivo pessoal | talaricar | talaricares | talaricar | talaricarmos | talaricardes | talaricarem | |
1 Grafia adotada no português brasileiro.
2 Grafia adotada no português europeu.