superfaturar
Verbo
su.per.fa.tu.rar, transitivo direto
- faturar exageradamente
Verbetes derivados
Conjugação
Verbo regular da 1.ª conjugação (-ar)
| Infinitivo impessoal | superfaturar | Gerúndio | superfaturando | Particípio | superfaturado |
|---|
| singular | plural | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| primeira | segunda | terceira | primeira | segunda | terceira | ||
| Modo Indicativo |
Presente | superfaturo | superfaturas | superfatura | superfaturamos | superfaturais | superfaturam |
| Pretérito imperfeito | superfaturava | superfaturavas | superfaturava | superfaturávamos | superfaturáveis | superfaturavam | |
| Pretérito perfeito | superfaturei | superfaturaste | superfaturou | superfaturamos1 / superfaturámos2 |
superfaturastes | superfaturaram | |
| Pretérito mais-que-perfeito | superfaturara | superfaturaras | superfaturara | superfaturáramos | superfaturáreis | superfaturaram | |
| Futuro do presente | superfaturarei | superfaturarás | superfaturará | superfaturaremos | superfaturareis | superfaturarão | |
| Futuro do pretérito | superfaturaria | superfaturarias | superfaturaria | superfaturaríamos | superfaturaríeis | superfaturariam | |
| Modo Subjuntivo (Conjuntivo) |
Presente | superfature | superfatures | superfature | superfaturemos | superfatureis | superfaturem |
| Pretérito imperfeito | superfaturasse | superfaturasses | superfaturasse | superfaturássemos | superfaturásseis | superfaturassem | |
| Futuro | superfaturar | superfaturares | superfaturar | superfaturarmos | superfaturardes | superfaturarem | |
| Modo Imperativo |
Afirmativo | superfatura | superfature | superfaturemos | superfaturai | superfaturem | |
| Negativo | não superfatures | não superfature | não superfaturemos | não superfatureis | não superfaturem | ||
| Infinitivo pessoal | superfaturar | superfaturares | superfaturar | superfaturarmos | superfaturardes | superfaturarem | |
1 Grafia adotada no português brasileiro.
2 Grafia adotada no português europeu.