sten
Forma verbal
sten
- terceira pessoa do plural no presente do conjuntivo de star
| "sten" é uma forma flexionada de star. As alterações feitas aqui devem referir-se apenas à forma flexionada. |
Forma verbal
sten
- estejam
- 1214, Testamento de Afonso II, Torre do Tombo, Mitra Arquiepiscopal de Braga, mç. 1, n.º 48:
- (...) fiz mia mãda per que depos mia morte mia molier e meus filios e meu reino e meus uassalos e todas aquelas cousas que Deus mi deu en poder sten en paz (...)
- 1214, Testamento de Afonso II, Torre do Tombo, Mitra Arquiepiscopal de Braga, mç. 1, n.º 48:
Nota
- sten = estem «estejam». Do latim stent. O antigo conjuntivo estê, esteis, estêm, etc. continuou a viver até tarde, pelo menos até o século XVI, pois é ainda usado por Sá de Miranda, Duarte Pacheco, Camões[1].
Ver também
No Wikcionário
Referências
- ↑ Vasconcelos, José Leite de. Lições de philologia portuguesa: dadas na Biblioteca Nacional de Lisboa. Lisboa: Livraria Classica Editora, 1911. 520 p. p. 77.