rubrico
Forma verbal
ru.bri.co
- primeira pessoa do singular do presente do indicativo do verbo rubricar
| "rubrico" é uma forma flexionada de rubricar. As alterações feitas aqui devem referir-se apenas à forma flexionada. |
Forma verbal
ru.bri.co
- primeira pessoa do singular do presente do indicativo do verbo rubricar
| "rubrico" é uma forma flexionada de rubricar. As alterações feitas aqui devem referir-se apenas à forma flexionada. |
Verbo
rū.brī.cō
Conjugação
Conjugação de rubricō, primeira conjugação
| Formas ativas | |||||||
| Modo verbal\número e pessoa | Singular | Plural | |||||
| primeira | segunda | terceira | primeira | segunda | terceira | ||
| Indicativo | Presente | rubricō | rubricās | rubricat | rubricāmus | rubricātis | rubricant |
| Pretérito imperfeito | rubricābam | rubricābās | rubricābat | rubricābāmus | rubricābātis | rubricābant | |
| Futuro | rubricābō | rubricābis | rubricābit | rubricābĭmus | rubricābĭtis | rubricābunt | |
| Pretérito perfeito | rubricavī | rubricavīstī | rubricavit | rubricavĭmus | rubricavīstis | rubricavĕrunt, rubricavēre | |
| Pretérito mais-que-perfeito | rubricavĕram | rubricavĕrās | rubricavĕrat | rubricaverāmus | rubricaverātis | rubricavĕrant | |
| Futuro do pretérito | rubricavĕrō | rubricavĕris | rubricavĕrit | rubricaverĭmus | rubricaverĭtis | rubricavĕrint | |
| Subjuntivo | presente | rubricem | rubricēs | rubricet | rubricēmus | rubricētis | rubricent |
| Pretérito imperfeito | rubricērem | rubricārēs | rubricāret | rubricārēmus | rubricārētis | rubricārent | |
| Pretérito perfeito | rubricavĕrim | rubricavĕrīs | rubricavĕrit | rubricaverĭmus | rubricaverĭtis | rubricavĕrint | |
| Pretérito mais-que-perfeito | rubricavīssem | rubricavīssēs | rubricavīsset | rubricavissēmus | rubricavissētis | rubricavīssent | |
| Imperativo | Presente | rubricā | rubricāte | ||||
| Futuro | rubricātō | rubricātō | rubricātōte | rubricāntō | |||
| Formas passivas | |||||||
| Modo verbal\número e pessoa | Singular | Plural | |||||
| primeira | segunda | terceira | primeira | segunda | terceira | ||
| Indicativo | Presente | rubricor | rubricāris, rubricāre | rubricātur | rubricāmur | rubricāmĭnī | rubricāntur |
| Pretérito imperfeito | rubricābar | rubricābāris, rubricābāre | rubricābātur | rubricābāmur | rubricābamĭnī | rubricābāntur | |
| Futuro | rubricābor | rubricābĕris, rubricābĕre | rubricābĭtur | rubricābĭmur | rubricābimĭnī | rubricābuntur | |
| Pretérito perfeito | rubricatus sum | rubricatus es | rubricatus est | rubricatī sumus | rubricatī estis | rubricatī sunt | |
| Pretérito-mais-que-perfeito | rubricatus eram | rubricatus erās | rubricatus erat | rubricatī erāmus | rubricatī erātis | rubricatī erant | |
| Futuro do pretérito | rubricatus erō | rubricatus eris/ere | rubricatus erit | rubricatī erimus | rubricatī eritis | rubricatī erunt | |
| Subjuntivo | presente | rubricer | rubricēris, rubricēre | rubricētur | rubricēmur | rubricemĭnī | rubricēntur |
| Pretérito imperfeito | rubricārer | rubricārēris, rubricārēre | rubricārētur | rubricārēmur | rubricāremĭnī | rubricārēntur | |
| Pretérito perfeito | rubricatus sim | rubricatus sīs | rubricatus sit | rubricatī sīmus | rubricatī sītis | rubricatī sint | |
| Pretérito mais-que-perfeito | rubricatus essem/forem | rubricatus essēs/forēs | rubricatus esset/foret | rubricatī essēmus/forēmus | rubricatī essētis/forētis | rubricatī essent/forent | |
| Imperativo | Presente | rubricāre | rubricāmĭnī | ||||
| Futuro | rubricātor | rubricātor | rubricāntor | ||||
| Formas infinitivas | ||||||
| Vozes | Ativo | Passiva | ||||
| Modo verbal\tempo | Presente | Pretérito perfeito | Futuro | Presente | Pretérito perfeito | Futuro |
| Infinitivos | rubricāre | rubricavisse | rubricatūrus esse | rubricārī | rubricatus esse | rubricatum īrī |
| Paricípios | rubricāns | rubricatūrus | rubricatus | rubricandus | ||
| Formas nominais | ||||||
| Modo verba/declinação | Gerúndio | Supino | ||||
| Nominativo | Genitivo | Dativo/ablativo | Acusativo | Acusativo | Ablativo | |
| Formas impessoais | rubricāre | rubricandī | rubricandō | rubricandum | rubricatum | rubricatū |
Etimologia
Pronúncia
Latim clássico
- AFI: /ruːˈbriː.koː/ [ruːˈbriːkoː]