refungar
Verbo
re.fun.gar
- (Trás-os-Montes e Galiza) soltar ar pelo nariz como mostra de incômodo, fazendo um leve som fu de reprovação por desagrado de algo; falar entre dentes por desgosto; rosnar uma pessoa; resmungar, refunfar
Conjugação
Verbo regular da 1.ª conjugação (-ar)
| Infinitivo impessoal | refungar | Gerúndio | refungando | Particípio | refungado |
|---|
| singular | plural | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| primeira | segunda | terceira | primeira | segunda | terceira | ||
| Modo Indicativo |
Presente | refungo | refungas | refunga | refungamos | refungais | refungam |
| Pretérito imperfeito | refungava | refungavas | refungava | refungávamos | refungáveis | refungavam | |
| Pretérito perfeito | refunguei | refungaste | refungou | refungamos1 / refungámos2 |
refungastes | refungaram | |
| Pretérito mais-que-perfeito | refungara | refungaras | refungara | refungáramos | refungáreis | refungaram | |
| Futuro do presente | refungarei | refungarás | refungará | refungaremos | refungareis | refungarão | |
| Futuro do pretérito | refungaria | refungarias | refungaria | refungaríamos | refungaríeis | refungariam | |
| Modo Subjuntivo (Conjuntivo) |
Presente | refungue | refungues | refungue | refunguemos | refungueis | refunguem |
| Pretérito imperfeito | refungasse | refungasses | refungasse | refungássemos | refungásseis | refungassem | |
| Futuro | refungar | refungares | refungar | refungarmos | refungardes | refungarem | |
| Modo Imperativo |
Afirmativo | refunga | refungue | refunguemos | refungai | refunguem | |
| Negativo | não refungues | não refungue | não refunguemos | não refungueis | não refunguem | ||
| Infinitivo pessoal | refungar | refungares | refungar | refungarmos | refungardes | refungarem | |
1 Grafia adotada no português brasileiro.
2 Grafia adotada no português europeu.
Etimologia
Ver também
No Wikcionário
Ligações externas
Verbo
re.fun.gar