🔍
🏠
Wikcionário
🎲
ranguear
Galego
Verbo
ran.gue.
ar
,
intransitivo
não
andar
reto,
ziguezaguear
, costurar
coxear
dos
quadris
; coxear
ir
detrás
, ocupar no andar o último lugar
Forma(s) alternativa(s)
De
2
:
ranguiar
Sinónimos
De
1
:
ganguear
De
2
:
ranganhar
Etimologia
Da mesma origem que
renguear
e
ranquear
.