potocar
Verbo
po.to.car, intransitivo
- (Brasil e coloquial) contar mentiras
Conjugação
Verbo regular da 1.ª conjugação (-ar)
| Infinitivo impessoal | potocar | Gerúndio | potocando | Particípio | potocado |
|---|
| singular | plural | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| primeira | segunda | terceira | primeira | segunda | terceira | ||
| Modo Indicativo |
Presente | potoco | potocas | potoca | potocamos | potocais | potocam |
| Pretérito imperfeito | potocava | potocavas | potocava | potocávamos | potocáveis | potocavam | |
| Pretérito perfeito | potoquei | potocaste | potocou | potocamos1 / potocámos2 |
potocastes | potocaram | |
| Pretérito mais-que-perfeito | potocara | potocaras | potocara | potocáramos | potocáreis | potocaram | |
| Futuro do presente | potocarei | potocarás | potocará | potocaremos | potocareis | potocarão | |
| Futuro do pretérito | potocaria | potocarias | potocaria | potocaríamos | potocaríeis | potocariam | |
| Modo Subjuntivo (Conjuntivo) |
Presente | potoque | potoques | potoque | potoquemos | potoqueis | potoquem |
| Pretérito imperfeito | potocasse | potocasses | potocasse | potocássemos | potocásseis | potocassem | |
| Futuro | potocar | potocares | potocar | potocarmos | potocardes | potocarem | |
| Modo Imperativo |
Afirmativo | potoca | potoque | potoquemos | potocai | potoquem | |
| Negativo | não potoques | não potoque | não potoquemos | não potoqueis | não potoquem | ||
| Infinitivo pessoal | potocar | potocares | potocar | potocarmos | potocardes | potocarem | |
1 Grafia adotada no português brasileiro.
2 Grafia adotada no português europeu.
Etimologia
Ligações externas
- “potocar”, in Trevisan, R. (coord.); Weiszflog, W. (ed.). Michaelis: Moderno Dicionário da Língua Portuguesa. São Paulo: Melhoramentos, 2012 (nova ortografia). ISBN 978-85-06-06953-0
- ”potocar”, na Infopédia [em linha]