pleniluniu
Substantivo
ple.ni.lu.ni.u, masculino
Declinação
Substantivo da 1ª declinação
| Número | Singular | Plural | |
|---|---|---|---|
| Casos | Nominativo | pleniluniua | pleniluniuae |
| Vocativo | pleniluniua | pleniluniuae | |
| Genitivo | pleniluniuae | pleniluniuārum | |
| Dativo | pleniluniuae | pleniluniuīs | |
| Ablativo | pleniluniuā | pleniluniuīs | |
| Acusativo | pleniluniuam | pleniluniuās | |