nutriente
Adjetivo
nu.tri.en.te, comum aos dois géneros (Datação: 1642)
- o mesmo que nutritivo (que nutre)
Antónimos/Antônimos
Sinónimos/Sinônimos
Substantivo
nu.tri.en.te, masculino (Datação: 1642)
- substância nutriente, diz-se de aquela matéria, molécula, que assimilada por um organismo vivo vai fazer parte dele ou do seu metabolismo
- Os minerais são nutrientes essenciais ao organismo.
Etimologia
Pronúncia
Portugal
Ligações externas
- “nutriente”, in Aulete, Francisco Júlio de Caldas, iDicionário Aulete. Lexikon Editora Digital.
- “nutriente”, in Trevisan, R. (coord.); Weiszflog, W. (ed.). Michaelis: Moderno Dicionário da Língua Portuguesa. São Paulo: Melhoramentos, 2012 (nova ortografia). ISBN 978-85-06-06953-0
- “nutriente”, in Dicionário Aberto
- ”nutriente”, in Dicionário Priberam da Língua Portuguesa [em linha], 2010
- ”nutriente”, na Infopédia [em linha]
- “nutriente” no Portal da Língua Portuguesa. Instituto de Linguística Teórica e Computacional.
- Busca no Vocabulário Ortográfico da Língua Portuguesa da Academia Brasileira de Letras.
Adjetivo
nu.tri.en.te, comum aos dois géneros (Datação: 1642)
Substantivo
nu.tri.en.te, masculino
Etimologia
Pronúncia
- AFI: /nu.tɾi.'ɛŋ.tɪ/, /nu.ˈtɾjɛŋ.tɪ/
Ligações externas
- (em galego) “nutriente", in Dicionário Electrónico Estraviz [em linha], Estraviz, Isaac Alonso.
- (em galego) “nutriente” no Dicionario da Real Academia Galega [em linha] (Real Academia Galega)