nafnháttur

Islandês

Substantivo

nafnháttur, masculino, forte, grupo 3 (á/æ)

(Gramática) infinitivo

Declinação

Substantivo masculino forte do 3º grupo (á–ar/æ–ir) (mutação vocálica frontal)

Caso	Singular		Plural
Caso	Indefinido	Definido	Indefinido	Definido
Nominativo	nafnháttur	nafnhátturinn	nafnhættir	nafnhættirnir
Acusativo	nafnhátt	nafnháttinn	nafnhætti	nafnhættina
Dativo	nafnhætti	nafnhættinum	nafnháttum	nafnháttunum
Genitivo	nafnháttar	nafnháttarins	nafnhátta	nafnháttanna

Etimologia

De nafn ("nome") + háttur ("modo").