muiar
Verbo
mui.ar, intransitivo
- mugir, dar mugidos a vaca ou o boi
Conjugação
Verbo regular da 1.ª conjugação (-ar)
| Infinitivo impessoal | muiar | Gerúndio | muiando | Particípio | muiado |
| singular | plural | ||||||
| primeira | segunda | terceira | primeira | segunda | terceira | ||
| Modo Indicativo |
Presente | muio | muias | muia | muiamos | muiais1 / muiades 2 |
muiam |
| Pretérito imperfeito | muiava | muiavas | muiava | muiávamos | muiávais1 / muiávades 2 |
muiavam | |
| Pretérito perfeito | muiei | muiaste | muiou | muiamos | muiastes | muiaram1 / muiárom 2 | |
| Pretérito mais-que-perfeito | muiara | muiaras | muiara | muiáramos | muiárais1 / muiárades 2 |
muiaram | |
| Futuro do presente | muiarei | muiarás | muiará | muiaremos | muiareis1 / muiaredes 2 |
muiarão1 / muiarám 2 | |
| Condicional | muiaria | muiarias | muiaria | muiaríamos | muiaríais1 / muiaríades 2 |
muiariam | |
| Modo Subjuntivo (Conjuntivo) |
Presente | muie | muies | muie | muiemos | muieis1 / muiedes 2 |
muiem |
| Pretérito imperfeito | muiasse | muiasses | muiasse | muiássemos | muiásseis1 / muiássedes 2 |
muiassem | |
| Futuro | muiar | muiares | muiar | muiarmos | muiardes | muiarem | |
| Modo Imperativo |
Afirmativo | muia | muie | muiemos | muiai1 / muiade 2 |
muiem | |
| Negativo | não muies | não muie | não muiemos | não muieis1 / não muiedes 2 |
não muiem | ||
| Infinitivo pessoal | muiar | muiares | muiar | muiarmos | muiardes | muiarem | |
1 Grafia dupla.
2 Grafia dupla.
Sinónimos
- Vide em mudiar
Etimologia
- De origem onomatopeica.
Pronúncia
- AFI: /mu.i.'aɾ/, /mu.ɪ.'aɾ/
Ligação externa
- (em galego) “muiar", in Dicionário Electrónico Estraviz [em linha], Estraviz, Isaac Alonso.