meretrix

Substantivo

merĕtrīx, -īcĭs feminino

singular do nominativo: merĕtrīx, singular do genitivo: merĕtrīcĭs

  1. prostituta, meretriz

Declinação

Substantivo de terceira declinação
Número Singular Plural
Casos Nominativo merĕtrīx merĕtrīcēs
Vocativo merĕtrīx merĕtrīcēs
Acusativo merĕtrīcĕm merĕtrīcēs
Genitivo merĕtrīcĭs merĕtrīcum
Dativo merĕtrīcī merĕtrīcĭbus
Ablativo merĕtrīcĕ merĕtrīcĭbus

Descendendes

Etimologia

Do verbo latino merĕō + -trīx

Pronúncia

  • AFI: /ˈme.re.triːks/, [ˈmɛ.rɛ.triːks]