macotear

Verbo

ma.co.te.ar, intransitivo

  1. (Brasil) ter influência ou prestígio

Conjugação

Etimologia

(Morfologia) macota + -ear.

Pronúncia

  • AFI: /mɐ.ko.ʧɪ.ˈaɾ/, /mɐ.ko.ʧɪ.ˈa/
  • X-SAMPA: /m6.ko.tSI."a4/, /m6.ko.tSI."a/

Ver também

No Wikcionário

Anagramas