languir
Verbo
lan.guir, transitivo
- languidescer, enfraquecer, debilitar-se
Conjugação
Verbo regular da 3.ª conjugação (-ir)
| Infinitivo impessoal | languir | Gerúndio | languindo | Particípio | languido |
| singular | plural | ||||||
| primeira | segunda | terceira | primeira | segunda | terceira | ||
| Modo Indicativo |
Presente | lango | langues | langue | languimos | languis1 / languides 2 |
languem |
| Pretérito imperfeito | languia | languias | languia | languíamos | languíais1 / languíades 2 |
languíam | |
| Pretérito perfeito | languim | languiste | languiu | languimos | languistes | languiram1 / languírom 2 | |
| Pretérito mais-que-perfeito | languira | languiras | languira | languíramos | languírais1 / languírades 2 |
languiram | |
| Futuro do presente | languirei | languirás | languirá | languiremos | languireis1 / languiredes 2 |
languirão1 / languirám 2 | |
| Condicional | languiria | languirias | languiria | languiríamos | languiríais1 / languiríades 2 |
languiriam | |
| Modo Subjuntivo (Conjuntivo) |
Presente | langa | langas | langa | langamos | langais1 / langades 2 |
langam |
| Pretérito imperfeito | languisse | languisses | languisse | languíssemos | languísseis1 / languíssedes 2 |
languissem | |
| Futuro | languir | languires | languir | languirmos | languirdes | languirem | |
| Modo Imperativo |
Afirmativo | langue | langa | langamos | languei1 / languede 2 |
languam | |
| Negativo | não langas | não langa | não langamos | não langais1 / não langades 2 |
não langam | ||
| Infinitivo pessoal | languir | languires | languir | languirmos | languirdes | languirem | |
1 Grafia dupla.
2 Grafia dupla.
Ligação externa
- (em galego) “languir", in Dicionário Electrónico Estraviz [em linha], Estraviz, Isaac Alonso.