junguir
Verbo
jun.guir, transitivo
- (Trás-os-Montes) jungir
Conjugação
Conjugação
| Infinitivo impessoal | junguir | Gerúndio | junguindo | Particípio | junguido |
|---|
| singular | plural | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| primeira | segunda | terceira | primeira | segunda | terceira | ||
| Modo Indicativo |
Presente | jungo | jungues | jungue | junguimos | junguis | junguem |
| Pretérito imperfeito | junguia | junguias | junguia | junguíamos | junguíeis | junguiam | |
| Pretérito perfeito | jungui | junguiste | junguiu | junguimos | junguistes | junguiram | |
| Pretérito mais-que-perfeito | junguira | junguiras | junguira | junguíramos | junguíreis | junguiram | |
| Futuro do presente | junguirei | junguirás | junguirá | junguiremos | junguireis | junguirão | |
| Futuro do pretérito | junguiria | junguirias | junguiria | junguiríamos | junguiríeis | junguiriam | |
| Modo Subjuntivo (Conjuntivo) |
Presente | junga | jungas | junga | jungamos | jungais | jungam |
| Pretérito imperfeito | junguisse | junguisses | junguisse | junguíssemos | junguísseis | junguissem | |
| Futuro | junguir | junguires | junguir | junguirmos | junguirdes | junguirem | |
| Modo Imperativo |
Afirmativo | jungue | junga | jungamos | jungui | jungam | |
| Negativo | não jungas | não junga | não jungamos | não jungais | não jungam | ||
| Infinitivo pessoal | junguir | junguires | junguir | junguirmos | junguirdes | junguirem | |
Formas alternativas
Etimologia
- Aparentado com o latim jugare.
Verbo
jun.guir, transitivo
Etimologia
- Aparentado com o latim jugare.