hjartastillir
Substantivo
hjartastillir, masculino, forte, grupo 1 (genitivo em -is)
Declinação
Substantivo masculino forte do 1º grupo (–is/–ar)
| |||||||||||||||||||||||||||||
Etimologia
- De hjarta ("de coração") + stillir ("regulador").
hjartastillir, masculino, forte, grupo 1 (genitivo em -is)
| |||||||||||||||||||||||||||||