fulgentear

Verbo

ful.gen.te.ar, transitivo

  1. tornar fulgente
  2. abrilhantar

Conjugação

Etimologia

(Morfologia) fulgente + -ar.

Pronúncia

Brasil

  • AFI: /fuw.ʒẽ.teˈa(ʁ)/, [fuʊ̯.ʒẽ.teˈa(h)]

Portugal

  • AFI: /ful.ʒẽˈtjaɾ/, [fuɫ.ʒẽˈtjaɾ]