entambulhar
Verbo
en.tam.bu.lhar, pronominal
Conjugação
Verbo regular da 1.ª conjugação (-ar)
| Infinitivo impessoal | entambulhar | Gerúndio | entambulhando | Particípio | entambulhado |
| singular | plural | ||||||
| primeira | segunda | terceira | primeira | segunda | terceira | ||
| Modo Indicativo |
Presente | entambulho | entambulhas | entambulha | entambulhamos | entambulhais1 / entambulhades 2 |
entambulham |
| Pretérito imperfeito | entambulhava | entambulhavas | entambulhava | entambulhávamos | entambulhávais1 / entambulhávades 2 |
entambulhavam | |
| Pretérito perfeito | entambulhei | entambulhaste | entambulhou | entambulhamos | entambulhastes | entambulharam1 / entambulhárom 2 | |
| Pretérito mais-que-perfeito | entambulhara | entambulharas | entambulhara | entambulháramos | entambulhárais1 / entambulhárades 2 |
entambulharam | |
| Futuro do presente | entambulharei | entambulharás | entambulhará | entambulharemos | entambulhareis1 / entambulharedes 2 |
entambulharão1 / entambulharám 2 | |
| Condicional | entambulharia | entambulharias | entambulharia | entambulharíamos | entambulharíais1 / entambulharíades 2 |
entambulhariam | |
| Modo Subjuntivo (Conjuntivo) |
Presente | entambulhe | entambulhes | entambulhe | entambulhemos | entambulheis1 / entambulhedes 2 |
entambulhem |
| Pretérito imperfeito | entambulhasse | entambulhasses | entambulhasse | entambulhássemos | entambulhásseis1 / entambulhássedes 2 |
entambulhassem | |
| Futuro | entambulhar | entambulhares | entambulhar | entambulharmos | entambulhardes | entambulharem | |
| Modo Imperativo |
Afirmativo | entambulha | entambulhe | entambulhemos | entambulhai1 / entambulhade 2 |
entambulhem | |
| Negativo | não entambulhes | não entambulhe | não entambulhemos | não entambulheis1 / não entambulhedes 2 |
não entambulhem | ||
| Infinitivo pessoal | entambulhar | entambulhares | entambulhar | entambulharmos | entambulhardes | entambulharem | |
1 Grafia dupla.
2 Grafia dupla.