encarapitar
Verbo
en.ca.ra.pi.tar, transitivo direto e pronominal
- pôr(-se) no alto, em cima de um poleiro; encarrapitar, empoleirar.
- A arara encarapitou no poleiro.
Conjugação
Verbo regular da 1.ª conjugação (-ar)
| Infinitivo impessoal | encarapitar | Gerúndio | encarapitando | Particípio | encarapitado |
|---|
| singular | plural | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| primeira | segunda | terceira | primeira | segunda | terceira | ||
| Modo Indicativo |
Presente | encarapito | encarapitas | encarapita | encarapitamos | encarapitais | encarapitam |
| Pretérito imperfeito | encarapitava | encarapitavas | encarapitava | encarapitávamos | encarapitáveis | encarapitavam | |
| Pretérito perfeito | encarapitei | encarapitaste | encarapitou | encarapitamos1 / encarapitámos2 |
encarapitastes | encarapitaram | |
| Pretérito mais-que-perfeito | encarapitara | encarapitaras | encarapitara | encarapitáramos | encarapitáreis | encarapitaram | |
| Futuro do presente | encarapitarei | encarapitarás | encarapitará | encarapitaremos | encarapitareis | encarapitarão | |
| Futuro do pretérito | encarapitaria | encarapitarias | encarapitaria | encarapitaríamos | encarapitaríeis | encarapitariam | |
| Modo Subjuntivo (Conjuntivo) |
Presente | encarapite | encarapites | encarapite | encarapitemos | encarapiteis | encarapitem |
| Pretérito imperfeito | encarapitasse | encarapitasses | encarapitasse | encarapitássemos | encarapitásseis | encarapitassem | |
| Futuro | encarapitar | encarapitares | encarapitar | encarapitarmos | encarapitardes | encarapitarem | |
| Modo Imperativo |
Afirmativo | encarapita | encarapite | encarapitemos | encarapitai | encarapitem | |
| Negativo | não encarapites | não encarapite | não encarapitemos | não encarapiteis | não encarapitem | ||
| Infinitivo pessoal | encarapitar | encarapitares | encarapitar | encarapitarmos | encarapitardes | encarapitarem | |
1 Grafia adotada no português brasileiro.
2 Grafia adotada no português europeu.