emanteigar
Verbo
e.man.tei.gar
- (alimentação) adicionar ou untar com manteiga
Conjugação
Verbo regular da 1.ª conjugação (-ar)
| Infinitivo impessoal | emanteigar | Gerúndio | emanteigando | Particípio | emanteigado |
| singular | plural | ||||||
| primeira | segunda | terceira | primeira | segunda | terceira | ||
| Modo Indicativo |
Presente | emanteigo | emanteigas | emanteiga | emanteigamos | emanteigais1 / emanteigades 2 |
emanteigam |
| Pretérito imperfeito | emanteigava | emanteigavas | emanteigava | emanteigávamos | emanteigávais1 / emanteigávades 2 |
emanteigavam | |
| Pretérito perfeito | emanteiguei | emanteigaste | emanteigou | emanteigamos | emanteigastes | emanteigaram1 / emanteigárom 2 | |
| Pretérito mais-que-perfeito | emanteigara | emanteigaras | emanteigara | emanteigáramos | emanteigárais1 / emanteigárades 2 |
emanteigaram | |
| Futuro do presente | emanteigarei | emanteigarás | emanteigará | emanteigaremos | emanteigareis1 / emanteigaredes 2 |
emanteigarão1 / emanteigarám 2 | |
| Condicional | emanteigaria | emanteigarias | emanteigaria | emanteigaríamos | emanteigaríais1 / emanteigaríades 2 |
emanteigariam | |
| Modo Subjuntivo (Conjuntivo) |
Presente | emanteigue | emanteigues | emanteigue | emanteiguemos | emanteigueis1 / emanteiguedes 2 |
emanteiguem |
| Pretérito imperfeito | emanteigasse | emanteigasses | emanteigasse | emanteigássemos | emanteigásseis1 / emanteigássedes 2 |
emanteigassem | |
| Futuro | emanteigar | emanteigares | emanteigar | emanteigarmos | emanteigardes | emanteigarem | |
| Modo Imperativo |
Afirmativo | emanteiga | emanteigue | emanteiguemos | emanteigai1 / emanteigade 2 |
emanteiguem | |
| Negativo | não emanteigues | não emanteigue | não emanteiguemos | não emanteigueis1 / não emanteiguedes 2 |
não emanteiguem | ||
| Infinitivo pessoal | emanteigar | emanteigares | emanteigar | emanteigarmos | emanteigardes | emanteigarem | |
1 Grafia dupla.
2 Grafia dupla.
Etimologia
- (Morfologia) De en- + manteiga + -ar. Confronte-se com desemanteigar.