cintar
Verbo
cin.tar
- apertar ou prender à volta da cintura
- «O alfaiate teve de cintar o vestido para que ele assentasse perfeitamente na cliente.»
Conjugação
Verbo regular da 1.ª conjugação (-ar)
| Infinitivo impessoal | cintar | Gerúndio | cintando | Particípio | cintado |
|---|
| singular | plural | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| primeira | segunda | terceira | primeira | segunda | terceira | ||
| Modo Indicativo |
Presente | cinto | cintas | cinta | cintamos | cintais | cintam |
| Pretérito imperfeito | cintava | cintavas | cintava | cintávamos | cintáveis | cintavam | |
| Pretérito perfeito | cintei | cintaste | cintou | cintamos1 / cintámos2 |
cintastes | cintaram | |
| Pretérito mais-que-perfeito | cintara | cintaras | cintara | cintáramos | cintáreis | cintaram | |
| Futuro do presente | cintarei | cintarás | cintará | cintaremos | cintareis | cintarão | |
| Futuro do pretérito | cintaria | cintarias | cintaria | cintaríamos | cintaríeis | cintariam | |
| Modo Subjuntivo (Conjuntivo) |
Presente | cinte | cintes | cinte | cintemos | cinteis | cintem |
| Pretérito imperfeito | cintasse | cintasses | cintasse | cintássemos | cintásseis | cintassem | |
| Futuro | cintar | cintares | cintar | cintarmos | cintardes | cintarem | |
| Modo Imperativo |
Afirmativo | cinta | cinte | cintemos | cintai | cintem | |
| Negativo | não cintes | não cinte | não cintemos | não cinteis | não cintem | ||
| Infinitivo pessoal | cintar | cintares | cintar | cintarmos | cintardes | cintarem | |
1 Grafia adotada no português brasileiro.
2 Grafia adotada no português europeu.