babble

Substantivo

babble

  1. murmúrio
  2. fala ininteligível

Verbo

babble v. int.

  1. tagarelar
  2. balbuciar
  3. murmurar

Conjugação

Infinitivo:
to babble
Terceira pessoa do singular:
babbles
Passado simples:
babbled
Particípio:
babbled
Gerúndio:
babbling

Sinônimos

  • blather
  • smatter

Etimologia

Do inglês antigo babelen.

Pronúncia

  • AFI: /'bæbəl/

Ver também

No Wikcionário

  • babblement
  • babbling