atanicar
Verbo
a.ta.ni.car, feminino
- baloiçar, oscilar
Conjugação
Verbo regular da 1.ª conjugação (-ar)
| Infinitivo impessoal | atanicar | Gerúndio | atanicando | Particípio | atanicado |
| singular | plural | ||||||
| primeira | segunda | terceira | primeira | segunda | terceira | ||
| Modo Indicativo |
Presente | atanico | atanicas | atanica | atanicamos | atanicais1 / atanicades 2 |
atanicam |
| Pretérito imperfeito | atanicava | atanicavas | atanicava | atanicávamos | atanicávais1 / atanicávades 2 |
atanicavam | |
| Pretérito perfeito | ataniquei | atanicaste | atanicou | atanicamos | atanicastes | atanicaram1 / atanicárom 2 | |
| Pretérito mais-que-perfeito | atanicara | atanicaras | atanicara | atanicáramos | atanicárais1 / atanicárades 2 |
atanicaram | |
| Futuro do presente | atanicarei | atanicarás | atanicará | atanicaremos | atanicareis1 / atanicaredes 2 |
atanicarão1 / atanicarám 2 | |
| Condicional | atanicaria | atanicarias | atanicaria | atanicaríamos | atanicaríais1 / atanicaríades 2 |
atanicariam | |
| Modo Subjuntivo (Conjuntivo) |
Presente | atanique | ataniques | atanique | ataniquemos | ataniqueis1 / ataniquedes 2 |
ataniquem |
| Pretérito imperfeito | atanicasse | atanicasses | atanicasse | atanicássemos | atanicásseis1 / atanicássedes 2 |
atanicassem | |
| Futuro | atanicar | atanicares | atanicar | atanicarmos | atanicardes | atanicarem | |
| Modo Imperativo |
Afirmativo | atanica | atanique | ataniquemos | atanicai1 / atanicade 2 |
ataniquem | |
| Negativo | não ataniques | não atanique | não ataniquemos | não ataniqueis1 / não ataniquedes 2 |
não ataniquem | ||
| Infinitivo pessoal | atanicar | atanicares | atanicar | atanicarmos | atanicardes | atanicarem | |
1 Grafia dupla.
2 Grafia dupla.
Forma(s) alternativa(s)
Verbete derivado
Etimologia
Ligação externa
- (em galego) “atanicar", in Dicionário Electrónico Estraviz [em linha], Estraviz, Isaac Alonso.