antroidar
Verbo
an.troi.dar
Forma(s) alternativa(s)
Conjugação
Verbo regular da 1.ª conjugação (-ar)
| Infinitivo impessoal | antroidar | Gerúndio | antroidando | Particípio | antroidado |
| singular | plural | ||||||
| primeira | segunda | terceira | primeira | segunda | terceira | ||
| Modo Indicativo |
Presente | antroido | antroidas | antroida | antroidamos | antroidais1 / antroidades 2 |
antroidam |
| Pretérito imperfeito | antroidava | antroidavas | antroidava | antroidávamos | antroidávais1 / antroidávades 2 |
antroidavam | |
| Pretérito perfeito | antroidei | antroidaste | antroidou | antroidamos | antroidastes | antroidaram1 / antroidárom 2 | |
| Pretérito mais-que-perfeito | antroidara | antroidaras | antroidara | antroidáramos | antroidárais1 / antroidárades 2 |
antroidaram | |
| Futuro do presente | antroidarei | antroidarás | antroidará | antroidaremos | antroidareis1 / antroidaredes 2 |
antroidarão1 / antroidarám 2 | |
| Condicional | antroidaria | antroidarias | antroidaria | antroidaríamos | antroidaríais1 / antroidaríades 2 |
antroidariam | |
| Modo Subjuntivo (Conjuntivo) |
Presente | antroide | antroides | antroide | antroidemos | antroideis1 / antroidedes 2 |
antroidem |
| Pretérito imperfeito | antroidasse | antroidasses | antroidasse | antroidássemos | antroidásseis1 / antroidássedes 2 |
antroidassem | |
| Futuro | antroidar | antroidares | antroidar | antroidarmos | antroidardes | antroidarem | |
| Modo Imperativo |
Afirmativo | antroida | antroide | antroidemos | antroidai1 / antroidade 2 |
antroidem | |
| Negativo | não antroides | não antroide | não antroidemos | não antroideis1 / não antroidedes 2 |
não antroidem | ||
| Infinitivo pessoal | antroidar | antroidares | antroidar | antroidarmos | antroidardes | antroidarem | |
1 Grafia dupla.
2 Grafia dupla.
Etimologia
Ligação externa
- (em galego) “antroidar", in Dicionário Electrónico Estraviz [em linha], Estraviz, Isaac Alonso.