ankommen
Verbo
an.kom.men
- chegar.
- Ich kam gestern in Bremen an. – Eu chegei ontem a Bremen.
Conjugação
Conjugação
| Particípio I (presente) | ankommend | Infinitivo | ankommen, anzukommen |
|---|---|---|---|
| Particípio II (perfeito) | angekommen | Auxiliar | sein |
| Pessoa | Presente | Imperfeito | Conjuntivo I | Conjuntivo II | Imperativo |
|---|---|---|---|---|---|
| ich | komme an | kam an | komme an | käme an | – |
| du | kommst an | kamst an | kommest an | kämest an | komm(e) an |
| er, sie, es | kommt an | kam an | komme an | käme an | – |
| wir | kommen an | kamen an | kommen an | kämen an | – |
| ihr | kommt an | kamt an | kommet an | kämet an | kommt an |
| sie, Sie | kommen | kamen an | kommen an | kämen an | – |
Pronúncia
Alfabeto fonético
- AFI: /ˈanˌkɔmən/
Áudio
- Geral fonte ?
Ver também
No Wikcionário
|