agnosco
Verbo
agnosco
Conjugação
Conjugação de agnoscō, terceira conjugação
| Formas ativas | |||||||
| Modo verbal\número e pessoa | Singular | Plural | |||||
| primeira | segunda | terceira | primeira | segunda | terceira | ||
| Indicativo | Presente | agnoscō | agnoscis | agnoscit | agnoscĭmus | agnoscĭtis | agnoscunt |
| Pretérito imperfeito | agnoscēbam | agnoscēbās | agnoscēbat | agnoscēbāmus | agnoscēbātis | agnoscēbant | |
| Futuro | agnoscam | agnoscēs | agnoscet | agnoscēmus | agnoscētis | agnoscent | |
| Pretérito perfeito | agnovī | agnovistī | agnovit | agnovĭmus | agnovīstis | agnovērunt, agnovēre | |
| Pretérito mais-que-perfeito | agnovĕram | agnovĕrās | agnovĕrat | agnoverāmus | agnoverātis | agnovĕrant | |
| Futuro do pretérito | agnovĕrim | agnovĕris | agnovĕrit | agnoverĭmus | agnoverĭtis | agnovĕrint | |
| Subjuntivo | presente | agnoscam | agnoscās | agnoscat | agnoscāmus | agnoscātis | agnoscant |
| Pretérito imperfeito | agnoscĕrem | agnoscĕrēs | agnoscĕret | agnoscerēmus | agnoscerētis | agnoscĕrent | |
| Pretérito perfeito | agnovĕrim | agnovĕrīs | agnovĕrit | agnoverĭmus | agnoverĭtis | agnovĕrint | |
| Pretérito mais-que-perfeito | agnovissem | agnovīssēs | agnovīsset | agnovissēmus | agnovissētis | agnovīssent | |
| Imperativo | Presente | agnosce | agnoscĭte | ||||
| Futuro | agnoscĭtō | agnoscĭtō | agnoscĭtōte | agnoscūntō | |||
| Formas passivas | |||||||
| Modo verbal\número e pessoa | Singular | Plural | |||||
| primeira | segunda | terceira | primeira | segunda | terceira | ||
| Indicativo | Presente | agnoscor | agnoscĕris, agnoscĕre | agnoscĭtur | agnoscĭmur | agnoscimĭnī | agnoscūntur |
| Pretérito imperfeito | agnoscebar | agnoscebāris, agnoscebāre | agnoscebātur | agnoscebāmur | agnoscebamĭnī | agnoscebāntur | |
| Futuro | agnoscar | agnoscēris, agnoscēre | agnoscētur | agnoscēmur | agnoscemĭnī | agnoscēntur | |
| Pretérito perfeito | agnitus sum | agnitus es | agnitus est | agnitī sumus | agnitī estis | agnitī sunt | |
| Pretérito-mais-que-perfeito | agnitus eram | agnitus erās | agnitus erat | agnitī erāmus | agnitī erātis | agnitī erant | |
| Futuro do pretérito | agnitus erō | agnitus eris/ere | agnitus erit | agnitī erimus | agnitī eritis | agnitī erunt | |
| Subjuntivo | presente | agnoscar | agnoscāris, agnoscāre | agnoscātur | agnoscāmur | agnoscamĭnī | agnoscāntur |
| Pretérito imperfeito | agnoscĕrer | agnoscerēris, agnoscerēris | agnoscerētur | agnoscerēmur | agnosceremĭnī | agnoscerēntur | |
| Pretérito perfeito | agnitus sim | agnitus sīs | agnitus sit | agnitī sīmus | agnitī sītis | agnitī sint | |
| Pretérito mais-que-perfeito | agnitus essem/forem | agnitus essēs/forēs | agnitus esset/foret | agnitī essēmus/forēmus | agnitī essētis/forētis | agnitī essent/forent | |
| Imperativo | Presente | agnoscĕre | agnoscimĭnī | ||||
| Futuro | agnoscītor | agnoscītor | agnoscūntor | ||||
| Formas infinitivas | ||||||
| Vozes | Ativo | Passiva | ||||
| Modo verbal\tempo | Presente | Pretérito perfeito | Futuro | Presente | Pretérito perfeito | Futuro |
| Infinitivos | agnoscĕre | agnovisse | agnitūrus esse | agnoscī | agnitus esse | agnitum īrī |
| Paricípios | agnoscēns | agnitūrus | agnitus | agnoscendus | ||
| Formas nominais | ||||||
| Modo verba/declinação | Gerúndio | Supino | ||||
| Nominativo | Genitivo | Dativo/ablativo | Acusativo | Acusativo | Ablativo | |
| Formas impessoais | agnoscĕre | agnoscendī | agnoscendō | agnoscendum | agnitum | agnitū |
Etimologia
- (Morfologia) ad- + gnōscō.
Pronúncia
- AFI: /aɡˈnoːs.koː/