afonsear
Verbo
a.fon.se.ar
- arfar, arquejar
Conjugação
Verbo irregular da 1.ª conjugação (-ear)
| Infinitivo impessoal | afonsear | Gerúndio | afonseando | Particípio | afonseado |
| singular | plural | ||||||
| primeira | segunda | terceira | primeira | segunda | terceira | ||
| Modo Indicativo |
Presente | afonseio | afonseias | afonseia | afonseamos | afonseais1 / afonseades 2 |
afonseiam |
| Pretérito imperfeito | afonseava | afonseavas | afonseava | afonseávamos | afonseávais1 / afonseávades 2 |
afonseavam | |
| Pretérito perfeito | afonseei | afonseaste | afonseou | afonseamos | afonseastes | afonsearam1 / afonseárom 2 | |
| Pretérito mais-que-perfeito | afonseara | afonsearas | afonseara | afonseáramos | afonseárais1 / afonseárades 2 |
afonsearam | |
| Futuro do presente | afonsearei | afonsearás | afonseará | afonsearemos | afonseareis1 / afonsearedes 2 |
afonsearão1 / afonseám 2 | |
| Condicional | afonsearia | afonsearias | afonsearia | afonsearíamos | afonsearíais1 / afonsearíades 2 |
afonseariam | |
| Modo Subjuntivo (Conjuntivo) |
Presente | afonseie | afonseies | afonseie | afonseemos | afonseeis1 / afonseedes 2 |
afonseiem |
| Pretérito imperfeito | afonseasse | afonseasses | afonseasse | afonseássemos | afonseásseis1 / afonseássedes 2 |
afonseassem | |
| Futuro | afonsear | afonseares | afonsear | afonsearmos | afonseardes | afonsearem | |
| Modo Imperativo |
Afirmativo | afonseia | afonseie | afonseemos | afonseai1 / afonseade 2 |
afonseiem | |
| Negativo | não afonseies | não afonseie | não afonseemos | não afonseeis1 / não afonseedes 2 |
não afonseiem | ||
| Infinitivo pessoal | afonsear | afonseares | afonsear | afonsearmos | afonseardes | afonsearem | |
1 Grafia dupla.
2 Grafia dupla.
Sinónimos
- Vide em afolsear
Etimologia
- Da variação de afolsear.
Pronúncia
- AFI: /a.foŋ.se.'aɾ/
Ligação externa
- (em galego) “afonsear", in Dicionário Electrónico Estraviz [em linha], Estraviz, Isaac Alonso.