abarracar
Verbo
a.bar.ra.car, transitivo
Conjugação
Verbo regular da 1.ª conjugação (-ar)
| Infinitivo impessoal | abarracar | Gerúndio | abarracando | Particípio | abarracado |
|---|
1 Grafia adotada no português brasileiro.
2 Grafia adotada no português europeu.
Etimologia
Ver também
No Wikcionário
Rimas
|
|
|
|
|