Polixena

Substantivo

Po.li.xe.na, feminino, singular, próprio

  1. (Mitologia) na mitologia grega, princesa troiana, filha mais nova de Príamo com Hécuba, sacrificada para Aquiles após a queda de Troia
    • 2012, Lia Neiva, As mulheres da casa de Troia:
      Polixena foi sacrificada no túmulo de Aquiles, obedecendo a um desejo do fantasma do herói.

Forma(s) alternativa(s)

  • Políxena

Tradução

Etimologia

Do grego antigo Πολυξένη (Poluxénē).

Pronúncia

Brasil

  • AFI: /po.likˈsẽ.nɐ/
    • AFI: /po.likˈse.na/ (Região Sul)

Portugal

  • AFI: /pu.liˈkse.nɐ/

Ver também

Na Wikipédia


Substantivo

Polixena, próprio

  1. (Mitologia) Polixena

Etimologia

Do grego antigo Πολυξένη (Poluxénē).

Ver também

Na Wikipédia


Substantivo

Polixena, próprio

  1. (Mitologia) Polixena

Etimologia

Do grego antigo Πολυξένη (Poluxénē).

Ver também

Na Wikipédia