Binidittu

Substantivo

Binidittu, próprio masculino

  1. Benedito, Bento

Variante

  • Binidittinu
  • Binidinu
  • Bettu
  • Bittinu

Etimologia

Do latim Benedictus.

Termos derivados

  • Binidetta (feminino)
  • Binidittina (feminino)
  • Betta (feminino)
  • Bittina (feminino)