Vitta virginea
| Vitta virginea | |
|---|---|
| |
| Classificação científica | |
| Reino: | Animalia |
| Filo: | Mollusca |
| Classe: | Gastropoda |
| Ordem: | Cycloneritida |
| Família: | Neritidae |
| Gênero: | Vitta |
| Espécies: | V. virginea
|
| Nome binomial | |
| Vitta virginea (Linnaeus, 1758)
| |
| Sinónimos[2] | |
| |
Vitta virginea (nomeada, em inglês, virgin nerite[3][4] e, em português, aruá-do-mangue;[5] com a denominação aruá pertencente a um molusco dulciaquícola da família Ampullariidae;[6] até a segunda década do século XXI, cientificamente denominada Neritina virginea) é uma espécie de molusco gastrópode marinho litorâneo pertencente à família Neritidae. Foi classificada por Carolus Linnaeus, com o nome Nerita virginea (no gênero Nerita), em 1758, na obra Systema Naturae. É nativa da costa oeste do oceano Atlântico.[5][7][8] Está listada como espécie pouco preocupante (LC) no Livro Vermelho da Fauna Brasileira Ameaçada de Extinção, publicado pelo Instituto Chico Mendes de Conservação da Biodiversidade (ICMBio).[9]
Descrição da concha e hábitos
Conchas sem umbílico ou madrepérola, subglobosas e pequenas,[5] de até pouco mais de 2 centímetros, quando desenvolvidas (até 2.5 cm);[4] com forma de turbante e com poucas voltas completas até a sua última volta; de superfície polida e brilhantemente colorida com padrões variáveis em cinza, negro, castanho, amarelo e vermelho com branco, que lhes rendeu uma série de sinônimos. Columela branco-amarelada, lisa e levemente serrilhada. Lábio externo circular e fino, dando à abertura um formato semicircular. Interior branco. Opérculo de substância calcária, com uma projeção que se insere nos músculos do animal.[5][7][10][8]
É encontrada em águas rasas da zona entremarés, até os 2 metros de profundidade, com abundância em habitats de água salobra e enlameada dos estuários e manguezais, fixando-se às raízes das plantas e se alimentando de algas.[5][8] Pode viver em praias rochosas mais abrigadas.[11] Podem conter crustáceos Paguroidea em seu interior, quando suas conchas ficam vazias.[12]
Distribuição geográfica e uso
Vitta virginea ocorre da Carolina do Norte e leste da Flórida, nos Estados Unidos, e das Bermudas ao golfo do México e mar do Caribe, até a região sul do Brasil, em Santa Catarina.[5][3][13][8] Suas conchas podem ser encontradas nos sambaquis brasileiros, em sua região de ocorrência; sendo também muito utilizadas para o artesanato de miçangas.[11]
Referências
- ↑ Paleobiology Database
- ↑ IUCN Red List
- ↑ a b ABBOTT, R. Tucker; DANCE, S. Peter (1982). Compendium of Seashells. A color Guide to More than 4.200 of the World's Marine Shells (em inglês). New York: E. P. Dutton. p. 54. 412 páginas. ISBN 0-525-93269-0
- ↑ a b «Neritina virginea (Linnaeus, 1758) virgin nerite» (em inglês). SeaLifeBase. 1 páginas. Consultado em 27 de fevereiro de 2019
- ↑ a b c d e f RIOS, Eliézer (1994). Seashells of Brazil (em inglês) 2ª ed. Rio Grande, RS. Brazil: FURG. p. 46. 492 páginas. ISBN 85-85042-36-2
- ↑ «Aruá». Dicionário inFormal: Dicionário Online. 1 páginas. Consultado em 27 de fevereiro de 2019.
Aruá é o nome popular de um molusco gastrópode da família dos Ampularídeos, encontrados em rios e lagoas da América do Sul.
- ↑ a b «Vitta virginea (Linnaeus, 1758)» (em inglês). World Register of Marine Species. 1 páginas. Consultado em 24 de novembro de 2021
- ↑ a b c d «Neritina virginea (Linnaeus, 1758)». Conquiliologistas do Brasil. 1 páginas. Consultado em 27 de fevereiro de 2019
- ↑ Instituto Chico Mendes de Conservação da Biodiversidade (2018). Livro Vermelho da Fauna Brasileira Ameaçada de Extinção (PDF). Volume 1. Brasília: ICMBio/MMA. p. 464. 492 páginas. ISBN 978-85-61842-79-6. Consultado em 31 de outubro de 2019
- ↑ Schmidt, Udo (21 de março de 2013). «Neritina virginea (Linné, 1758)» (em inglês). Flickr. 1 páginas. Consultado em 27 de fevereiro de 2019.
Luperón, Puerto Plata, República Dominicana.
- ↑ a b SOUZA, Rosa Cristina Corrêa Luz de; LIMA, Tania Andrade; SILVA, Edson Pereira da (2011). Conchas Marinhas de Sambaquis do Brasil 1ª ed. Rio de Janeiro, Brasil: Technical Books. p. 165. 252 páginas. ISBN 978-85-61368-20-3
- ↑ «Shells as Homes - Florida Hermit Crabs» (em inglês). Let's Talk Seashells. 27 de janeiro de 2007. 1 páginas. Consultado em 12 de janeiro de 2020
- ↑ «Neritina virginea distribution» (em inglês). World Register of Marine Species. 1 páginas. Consultado em 27 de fevereiro de 2019
- Blanco-Libreros JF, Arroyave-Rincón A. - Predator damage and shell size on the diadromous snail Neritina virginea (Gastropoda: Neritidae) in the Mameyes River, Puerto Rico
- Cordeiro, J. & Perez, K. 2012. Neritina virginea. The IUCN Red List of Threatened Species 2012: e.T189436A1925495.
- Pointier J.P. (ed.). (2015). Freshwater molluscs of Venezuela and their medical and veterinary importance. Harxheim: ConchBooks. 228 pp
- Turgeon, D. D., A. E. Bogan, E. V. Coan, W. K. Emerson, W. G. Lyons, W. Pratt, et al. (1988) Common and scientific names of aquatic invertebrates from the United States and Canada: mollusks, American Fisheries Society Special Publication 16
- Turgeon, D. D., J. F. Quinn Jr., A. E. Bogan, E. V. Coan, F. G. Hochberg, W. G. Lyons, et al. (1998) Common and scientific names of aquatic invertebrates from the United States and Canada: Mollusks, 2nd ed., American Fisheries Society Special Publication 26
- Eichhorst T.E. (2016). Neritidae of the world. Volume 2. Harxheim: Conchbooks. Pp. 696-1366
Ligações externas
- Linnaeus, C. (1758). Systema Naturae per regna tria naturae, secundum classes, ordines, genera, species, cum characteribus, differentiis, synonymis, locis. Editio decima, reformata [10th revised edition, vol. 1: 824 pp. Laurentius Salvius: Holmiae]
- Link, D.H.F. (1807-1808). Beschreibung der Naturalien-Sammlung der Universität zu Rostock. Adlers Erben.
- Röding, P.F. (1798). Museum Boltenianum sive Catalogus cimeliorum e tribus regnis naturæ quæ olim collegerat Joa. Fried Bolten, M. D. p. d. per XL. annos proto physicus Hamburgensis. Pars secunda continens Conchylia sive Testacea univalvia, bivalvia & multivalvia. Trapp, Hamburg. viii, 199 pp.
- Mörch, O. A. L. (1852-1853). Catalogus conchyliorum quae reliquit D. Alphonso d'Aguirra & Gadea Comes de Yoldi, Regis Daniae Cubiculariorum Princeps, Ordinis Dannebrogici in Prima Classe & Ordinis Caroli Tertii Eques. Fasc. 1, Cephalophora, 170 pp.
- conchyliologica 57.pdf Hovestadt A. & Neckheim C. M. (2020). A critical checklist of the non-marine molluscs of St. Martin, with notes on the terrestrial malacofauna of Anguilla and Saint-Barthélemy, and the description of a new subspecies. Folia Conchyliologica. 57: 1-38.[ligação inativa]

