Sarecamixe
Sarecamixe
Sarıkamış | |
|---|---|
| Distrito (ilçe) | |
| Localização | |
![]() | |
![]() Sarecamixe |
|
| Coordenadas | 🌍 |
| País | Turquia |
| Região | Anatólia Oriental |
| Província | Carse |
| Características geográficas | |
| Área total [1] | 2 038 km² |
| População total (dezembro de 2021) [2] | 39 486 hab. |
| • População urbana | 15 787 |
| Densidade | 19,4 hab./km² |
| Sítio | www |
Sarecamixe (em turco: Sarıkamış), Zercamixe (em curdo: Zerqamîş)[3] ou Sarilamixe (em armênio: Սարիղամիշ; romaniz.: Sariłamiš)[4] é uma cidade e distrito na província de Carse, na região da Anatólia Oriental da Turquia. O distrito tem 2 038 km² de área[1] e em dezembro de 2021 tinha 39 486 habitantes (densidade: 19,4 hab./km²).[2]
História
Obsidiana de Sarecamixe foi encontrada em vários sítios neolíticos no sul do Cáucaso, como em Arataxém e em Cramis Didigora, datando do VI milênio a.C.. Obsidiana do monte Meidane (ao sul de Sarecamixe) também foi encontrada no sul do Cáucaso.[5] Depois, sítios arqueológicos próximos datam dos tempos do Reino de Urartu: há uma fortaleza numa colina ao lado do alto Sarecamixe; outra, a 12 quilômetros de distância, ao lado da vila de Chataque; e uma terceira, a 15 quilômetros de distância, num sítio conhecido como Iediquilisse.[6] Em 1878, o arqueólogo Alexander Yeritsian descobriu perto de Sarecamixe uma inscrição cuneiforme do rei urartita Arguisti I (r. 786–764 a.C.), hoje abrigada no Museu Histórico da Geórgia, em Tiblíssi, que menciona a conquista de um assentamento na área.[7]
Nada se sabe sobre a história de Sarecamixe até o século XIX. Após a Guerra Russo-Turca de 1877–1878, tornou-se parte do Império Russo, incorporada ao oblast de Carse, que era conhecido pela extrema diversidade étnica de sua população. Se desenvolveu numa cidade pequena e moderna. Por estar perto da fronteira otomana, também era uma estação militar com quartéis para dois regimentos. Tinha uma estação ferroviária que era o terminal ferroviário da linha que ia de Carse a Alexandropol.[8] Várias pequenas mercearias e ateliês se estabeleceram na cidade e seus trabalhadores realizaram uma greve geral em 1920 por melhores condições.[9]
Do final de dezembro de 1914 a 18 de janeiro de 1915, as tropas russas lutaram contra as tropas do Império Otomano na chamada Batalha de Sarecamixe, que terminou em vitória para os russos. Antes e depois desse confronto, era um dos pontos fortificados mais importantes na região de Carse, onde uma guarnição reforçada e um grande número de quartéis, arsenais e depósitos de alimentos estavam localizados. Sua população nunca excedeu três mil habitantes. Até o fim da Primeira Guerra Mundial, a maioria de seus habitantes eram armênios, que conseguiram fugir ao genocídio armênio de 1915 atravessando a fronteira rumo a Armênia Oriental.[9]
Geografia
Sarecamixe está localizada no planalto de Carse, a cerca de 30 quilômetros a sudoeste da cidade de Carse, no curso superior do rio Carse. É formada por duas aldeias unidas, chamadas Baixa e Alta Sarecamixe. Alta Sarecamixe deixou de existir e estava de três a 3,5 quilômetros de distância de Baixa Sarecamixe, na margem esquerda do Carse. Em 1907, ela tinha 152 habitantes. Baixa Sarecamixe, por sua vez, corresponde ao sítio ainda povoado.[10] Em suas cercanias estão suas famosas florestas de cedro, cuja madeira, na Antiguidade, foi transportada Aras abaixo às capitais de Artaxata e Dúbio. Sua madeira foi essencial ao desenvolvimento do artesanato em madeira no planalto Armênio, que é pobre em florestas. Dada sua altitude elevada, historicamente o distrito foi procurado no verão.[7]
Subdivisões
O distrito é formado pelo município (belde) de Sarecamixe e 56 aldeias (köy):[2]
- Município
- Sarecamixe
- Vilas
- Acoz (Akkoz'')
- Acorene (Akören)
- Alissofu (Alisofu)
- Altembulaque (Altınbulak)
- Armutlu
- Asboa (Asboğa)
- Axae Salepenar (Aşağı Sallıpınar)
- Balabantaxe (Balabantaş)
- Balecle (Balıklı)
- Bascoi (Başköy)
- Balenjique (Belencik)
- Bexiol (Beşyol)
- Boiale (Boyalı)
- Bozate (Bozat)
- Camamele (Hamamlı)
- Candere (Handere)
- Calebaxe (Kalebaşı)
- Caracosse (Karaköse)
- Caracurte (Karakurt)
- Carapenar (Karapınar)
- Caraurgane (Karaurgan)
- Caialeboaz (Kayalıboğaz)
- Cazantaxe (Kazantaş)
- Cazecaia (Kazıkkaya)
- Chamiaze (Çamyazı)
- Chardaquechate (Çardakçatı)
- Chataque (Çatak)
- Cholacle (Çolaklı)
- Cocholu (Koçoğlu)
- Corolu (Köroğlu)
- Cozane (Kozan)
- Curbanchaiere (Kurbançayırı)
- Esmechaier (Eşmeçayır)
- Guejicmez (Gecikmez)
- Guluje (Güllüce)
- Iaebassane (Yağıbasan)
- Iarcaia (Yarkaya)
- Iaiecle (Yayıklı)
- Ienigazi (Yenigazi)
- Ienicoi (Yeniköy)
- Incaia (İnkaya)
- Issessu (Isısu)
- Iucare Salepenar (Yukarı Sallıpınar)
- Mesjitli (Mescitli)
- Odalar
- Ortacale (Ortakale)
- Parmacdere (Parmakdere)
- Quezelchubuque (Kızılçubuk)
- Serataslar (Sırataşlar)
- Serbassane (Sırbasan)
- Sungutaxe (Süngütaşı)
- Taslegunei (Taşlıgüney)
- Topcaia (Topkaya)
- Uzungazi
- Xequitemine (Şehitemin)
- Xequitecalite (Şehithalit)
Referências
- ↑ a b «Áreas de províncias e distritos» (XLS). www.harita.gov.tr (em turco). Direção Geral de Cartografia. Ministério da Defesa da Turquia. 2014. Cópia arquivada em 19 de janeiro de 2025
- ↑ a b c «31 Aralik 2021 Tarİhlİ adrese dayali nüfus kayit sıstemı (ADNKS) sonuçlari beledıye nüfuslari» [Resultados do sistema de registo da população baseado em endereços (ADNKS) datado de 31 de dezembro de 2021. Populações de distritos] (XLS) (em turco). Instituto de Estatística da Turquia. www.tuik.gov.tr. Consultado em 8 de janeiro de 2025. Cópia arquivada em 18 de novembro de 2024
- ↑ Sediyani 2009, p. 310.
- ↑ Hakobyan, Melik-Baxšyan & Barsełyan 1988–2001, p. 535-536.
- ↑ Chataigner, Badalyan & Arimura 2014.
- ↑ Sinclair 1987, p. 417-418.
- ↑ a b Hakobyan 1987, p. 218.
- ↑ Allen & Muratoff 1953, p. 263.
- ↑ a b Hakobyan 1987, p. 219.
- ↑ Hakobyan 1987, p. 220.
Bibliografia
- Allen, W. E. D.; Muratoff, P. (1953). Caucasian Battlefields: A History of the Wars on the Turco-Caucasian Border 1828–1921. Cambrígia: Cambridge University Press
- Chataigner, Christine; Badalyan, Ruben; Arimura, Makoto (2014). «The Neolithic of the Caucasus». Online Only -- Archaeology. Oxônia: Oxford University Press. ISBN 978-0-19-993541-3. doi:10.1093/oxfordhb/9780199935413.013.13
- Hakobyan, Tadevos (1987). «Սարիղամիշ». Patmakan Hayastani kʻałakʻnerě Պատմական Հայաստանի քաղաքները [Cities of historical Armenia]. Erevã: Hayastan
- Hakobyan, Tadevos X.; Melik-Baxšyan, Stepan T.; Barsełyan, Hovhannes X. (1988–2001). «Սարիղամիշ». Hayastani ev harakitsʻ šrjanneri tełanunneri baṛaran [Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան] [Dicionário de Toponímia da Armênia e Territórios Adjacentes]. 1–5. Erevã: Yerevan State University Publishing House
- Sediyani, İbrahim (2009). Adını arayan coğrafya. Istambul: Özedönüş Yayınları. ISBN 9786054296002
- Sinclair, T. A. (1987). «Hoşap». Eastern Turkey: An Architectural and Archeological Survey. 1. Londres: The Pindar Press. pp. 212–215. ISBN 9780907132325

