Reisen til julestjernen
Reisen til julestjernen
| |
|---|---|
| Noruega 1976 • cor • 92 min | |
| Gênero | fantasia natalina |
| Direção | Ola Solum |
| Roteiro | Ola Solum Axel Helgeland |
| Baseado em | Reisen til Julestjernen de Sverre Brandt |
| Elenco |
|
| Música | Johan Halvorsen |
| Cinematografia | Hans Nord |
| Edição | Edith Toreg |
| Distribuição | Norsk Film |
| Lançamento | 3 de Dezembro de 1976 |
| Idioma | norueguês |
Reisen til julestjernen é um filme de fantasia natalina norueguês lançada em 1976, dirigido por Ola Solum e estrelado por Hanne Krogh, Knut Risan e Bente Børsum.[1] O longa-metragem foi a estreia solo de Ola Solum na direção e tem status de clássico no país sendo regularmente transmitido pela NRK em todas as vésperas de Natal.[2][3]
Enredo
O filme se inicia em um pequeno reino, um lugar de conto de fadas. Um castelo com torres e agulhas ergue-se sobre uma pequena vila medieval, cercada por grossas muralhas. O castelo é o lar da pequena família real — o rei, a rainha e sua jovem filha, a princesa Gulltopp (“Cabelos de Ouro”) — juntamente com a corte. Em torno do pescoço, Gulltopp carrega um belo coração de ouro que recebeu de sua mãe, a rainha.
Então, certa noite, na véspera de Natal, Gulltopp desaparece do castelo. Ela saiu sozinha para a floresta em busca da estrela de Natal, que deseja com todo o coração. Seu tio, um conde vaidoso e ávido por poder, a enganou para que fizesse isso.
Quando o rei e a rainha descobrem que a princesa desapareceu, ficam profundamente tristes. A rainha corre desesperadamente para a floresta à sua procura. O rei amaldiçoa a estrela de Natal, à qual atribui sua desgraça. Contudo, a maldição do rei faz com que a estrela de Natal se apague e, junto com ela, a rainha desaparece. O luto se abate sobre o reino. Um grupo itinerante de malabaristas encontra Gulltopp na floresta, congelando de frio e abandonada. Sem saber que a criança é a princesa desaparecida, eles a levam consigo.
Muitos anos depois, o mesmo grupo itinerante de malabaristas retorna ao castelo. É novamente véspera de Natal, e no grupo está também Sonja (isto é, Gulltopp), que se tornou uma bela jovem. Ao ouvir falar da tristeza do rei, Sonja se oferece para encontrar a estrela de Natal para ele, a fim de que possa recuperar sua esposa e sua filha. Os sábios haviam predito que, se a estrela voltasse a brilhar, a princesa e a rainha também retornariam. Sonja parte para a floresta em busca da estrela de Natal. Contudo, o conde a segue.
Na floresta, ela encontra uma velha mulher que vende feixes de Natal (em norueguês: julenek). Trata-se da rainha, que foi transformada em uma anciã. Ao ver o coração de ouro que Sonja traz no pescoço, a mulher compreende que aquela jovem é a princesa Gulltopp. Perseguida pelo conde, Sonja é ajudada pela mulher e consegue escapar de Ulrich. Porém, o conde Ulrich volta a alcançá-la. Em seguida, ela é salva por pequenos elfos, que a conduzem à oficina do Papai Noel. Ele diz que seu desejo será atendido, e Sonja pede que a estrela de Natal volte a brilhar sobre o reino.
O desejo se realiza, mas, quando Sonja corre feliz para o castelo a fim de anunciar que a estrela retornou, ela é capturada pelos homens de Ulrich e lançada na masmorra mais escura do castelo. A velha mulher vem em seu socorro, retirando as chaves da masmorra do guarda, e conduz Sonja até o rei. Ela prova que Sonja é sua filha ao apresentar o colar com o coração de ouro. Quando o rei se reúne novamente com a filha e vê que a estrela de Natal voltou a brilhar, instala-se grande alegria no castelo e em todo o país. Ulrich é capturado e a velha mulher desaparece.
Mais tarde, naquela mesma noite, quando a princesa deseja agradecer à velha mulher, ela reaparece. Após Sonja abraçá-la, a mulher se transforma novamente na bela rainha, e a pequena família real é reunida.
Elenco
- Ingrid Larsen como Princesa Gulltopp quando criança
- Hanne Krogh como Princesa Gulltopp/Sonja
- Knut Risan como o rei
- Bente Børsum como a rainha/a velha
- Alf Nordvang como o conde
- Harald Heide-Steen Jr. como o bobo da corte
- Anne Marit Jacobsen como Petrine
- Knut Walle como Ole
- Marit Syversen como Columbine
- Rolf Just Nilsen como um arlequim
- Bjarne Andersen como o astrológo
- Willie Hoel como um sábio
- Johannes Eckhoff como um sábio
- Rune Ek como um sábio
- Julian Strøm como Papai Noel
Produção e recepção
O filme é baseado na peça homônima de Reisen til Julestjernen (A Viagem até a Estrela de Natal), escrita por Sverre Brandt em 1924. Com um orçamento de quase três milhões de NOK, no momento de sua estreia tratava-se de um dos filmes noruegueses mais caros já produzidos.
Reisen til julestjernen foi filmado no inverno de 1976 em diversos locais, incluindo a Fortaleza de Akershus, o Museu Norueguês de História Cultural, a montanha Norefjell, o lago Savalen no Tynset, Røros e Nannestad. Naquele inverno não houve neve, e o filme esteve à beira de ser cancelado. Caminhão após caminhão carregado de neve teve de ser transportado até a Fortaleza de Akershus. Egil Monn-Iversen compôs várias canções inéditas para o filme, entre elas “Sonjas sang til julestjernen” (“Canção de Sonja para a Estrela de Natal”), com letra de Axel Helgeland. A artista têxtil e figurinista Kari Elfstedt foi responsável pelos figurinos.[4][5]
O filme estreou no Cinema Klingenberg em Oslo, no dia 3 de dezembro de 1976, tendo a princesa Märtha Louise como convidada de honra na sessão. Cerca de 75 cópias do filme foram produzidas, mais de dez vezes o número habitual para um filme norueguês à época. Hanne Krogh, então com 19 anos, fez sua estreia no cinema no papel de Sonja. Harald Heide-Steen Jr., que interpretou o bobo da corte no filme, acabou sendo marcado nesse papel e ficou impossibilitado de interpretar outros personagens por vários anos.[6]
Os jornais Aftenposten, Verdens Gang, Dagbladet e Dagsavisen atribuíram a produção quatro de cinco estrelas.
Quando Reisen til julestjernen celebrou seu 25.º aniversário, em 2001, foi relançado com novos efeitos sonoros, cores e contrastes renovados, novas vinhetas de abertura e encerramento, novos efeitos digitais de imagem e uma nova mixagem estéreo. Em 11 de dezembro de 2009, também foi lançado em DVD.
Tradicionalmente, o longa-metragem era exibido toda véspera de Natal em uma transmissão conjunta na NRK1 e na NRK Super. Nos últimos anos, apenas a NRK1 tem exibido o filme de 1976, enquanto a NRK Super transmite o remake de 2012. Assistir a Reisen til julestjernen tornou-se uma tradição para muitos noruegueses na manhã da véspera de Natal.
Remake
Em 2012, o diretor Nils Gaup lançou um remake homônimo a qual teve a produção da Walt Disney Company Nordic.[7] Apesar da alta bilheteria na Noruega, longa-metragem recebeu análises mistas com críticos dizendo que "carece de modernidade" e a única evolução em comparação a obra de 1976 foi os efeitos especiais.[8][7]
Referências
- ↑ Zipes, Jack; Greenhill, Pauline; Magnus-Johnston, Kendra, eds. (16 de setembro de 2015). «Fairy-Tale Films Beyond Disney»: 311. doi:10.4324/9781315885629. Consultado em 31 de dezembro de 2025
- ↑ Grøndahl, Elisabet (30 de novembro de 2019). «Amalie Krogh visste ikke at moren Hanne Krogh var Sonja i «Reisen til julestjernen»». NRK (em norueguês bokmål). Consultado em 31 de dezembro de 2025
- ↑ Vattøy, Mari (23 de Dezembro de 2019). «- Jeg er med i Reisen til julestjernen - Trollheimsporten». old.trollheimsporten.no (em norueguês). Consultado em 31 de dezembro de 2025
- ↑ Ulvøy, John H. (11 de dezembro de 2018). «Fabelaktig førjulstemning». Helgelands Blad. Consultado em 1 de Janeiro de 2026
- ↑ «Kari Elfstedt: Textile Artist / Costume Designer». Consultado em 1 de Janeiro de 2026
- ↑ Bergsagel, Ingvald (26 de novembro de 2005). «Julefilmstjernen». Budstikka. Consultado em 1 de Janeiro de 2026
- ↑ a b «Film fans traveled to Christmas Star». Norway's News in English (em inglês). 21 de dezembro de 2012. Consultado em 1 de janeiro de 2026
- ↑ Adams, Mark; Critic, Chief Film. «Journey To The Christmas Star». Screen Daily (em inglês). Consultado em 1 de janeiro de 2026