Leander Paes
|
| Leander Paes 2013
|
| País
|
Índia
|
| Residência
|
Orlando, EUA
|
| Data de nascimento
|
17 de junho de 1973 (52 anos)
|
| Local de nasc.
|
Calcutá, Índia
|
| Altura
|
1,78m
|
| Peso
|
78 kg
|
| Profissionalização
|
1991
|
| Prize money
|
US$ 8,092,733 Fonte
|
| Simples
|
| Vitórias-Derrotas
|
101–99 (50,5%)
|
| Títulos
|
1
|
| Melhor ranking
|
Nº 73 (24 de agosto de 1998)
|
| Australian Open
|
R64 (1997, 2000)
|
| Roland Garros
|
R64 (1997)
|
| Wimbledon
|
R64 (2001)
|
| US Open
|
R32 (1997)
|
| Duplas
|
| Vitórias-Derrotas
|
770–457 (62,8%)
|
| Títulos
|
55
|
| Melhor ranking
|
Nº 1 (21 de junho de 1999)
|
| Australian Open
|
V (2012)
|
| Roland Garros
|
V (1999,2001,2009)
|
| Wimbledon
|
V (1999)
|
| US Open
|
V (2006,2009,2013)
|
| Torneios principais de duplas
|
| ATP Finals
|
F (1997,1999,2000,2005)
|
| Jogos Olímpicos
|
SF (2004)
|
|
|
| Última atualização em: 21 de setembro de 2015.
|
Leander Paes (Calcutá, 17 de junho de 1973) foi um tenista indiano especialista em duplas. Como duplísta, já foi Número 1 do mundo e possui 55 títulos de duplas das séries ATP.
Paes Raramente disputa competições de simples, mesmo tendo ganho o título do ATP de Newport, nos EUA, em 1998 e a medalha de bronze nos Jogos Olímpicos de Verão de 1996, em Atlanta, nos EUA, após vencer o brasileiro Fernando Meligeni de virada. Já como Duplísta, ele é um exímio jogador, pois já conquistou 17 títulos de Grand Slams, sendo que 8 foram nas Duplas e 9 nas Duplas Mistas. Possui ainda 16 Vice-campeonatos de Grand Slams, onde 8 foram em Duplas e 8 em Duplas Mistas. Paes também já venceu 13 torneios Masters 1000.
Quando tinha 38 anos, venceu o Australian Open de 2012. Assim, finalmente, Paes conquistou o único troféu de Grand Slam que faltava em sua fantástica carreira de duplísta. E para isso acontecer, ele se juntou ao tcheco Radek Stepanek e ambos mostraram incrível entrosamento durante o torneio, onde venceram na final a forte dupla formada pelos irmãos americanos Bob e Mike Bryan.[1]
Por ter disputado 7 Jogos Olímpicos, Paes detém o recorde de tenista com maior número de participações olímpicas. A sua estreia ocorreu em Barcelona 1992, mas o melhor resultado obtido veio quatro anos depois, quando nos Jogos Olímpicos de Verão de 1996, em Atlanta, nos EUA, derrotou o brasileiro Fernando Meligeni na disputa pelo terceiro lugar e conquistou a medalha de bronze. Em Sydney 2000, foi escolhido como porta-bandeira da delegação indiana na cerimônia de abertura dos Jogos. Em Atenas 2004, dedicado exclusivamente à chave de duplas, terminou em quarto lugar ao lado de Mahesh Bhupathi, após ser derrotado pela dupla Mario Ančić e Ivan Ljubičić, da Croácia. Nos Jogos Olímpicos Pequim 2008 e Londres 2012, não passou das quartas de final. Já, nos Jogos do Rio de Janeiro 2016,[2] foi eliminado precocemente ao ser batido pela dupla polonesa Łukasz Kubot e Marcin Matkowski na estreia.
Grand Slam finais
Duplas: 16 (8–8)
| Posição
|
Ano
|
Campeonato
|
Piso
|
Parceiro
|
Oponentes
|
Placar
|
| Vice |
1999 |
Australian Open |
Duro |
Mahesh Bhupathi |
Jonas Björkman
Patrick Rafter |
3–6, 6–4, 4–6, 7–6(12–10), 4–6
|
| Campeão |
1999 |
Roland Garros |
Saibro |
Mahesh Bhupathi |
Goran Ivanišević
Jeff Tarango |
6–2, 7–5
|
| Campeão |
1999 |
Wimbledon |
Grama |
Mahesh Bhupathi |
Paul Haarhuis
Jared Palmer |
6–7(10–12), 6–3, 6–4, 7–6(7–4)
|
| Vice |
1999 |
US Open |
Duro |
Mahesh Bhupathi |
Sébastien Lareau
Alex O'Brien |
6–7, 4–6
|
| Campeão |
2001 |
Roland Garros (2) |
Saibro |
Mahesh Bhupathi |
Petr Pála
Pavel Vízner |
7–6, 6–3
|
| Vice |
2004 |
US Open |
Duro |
David Rikl |
Mark Knowles
Daniel Nestor |
3–6, 3–6
|
| Vice |
2006 |
Australian Open |
Duro |
Martin Damm |
Bob Bryan
Mike Bryan |
6–4, 3–6, 4–6
|
| Campeão |
2006 |
US Open |
Duro |
Martin Damm |
Jonas Björkman
Max Mirnyi |
6–7(5–7), 6–4, 6–3
|
| Vice |
2008 |
US Open |
Duro |
Lukáš Dlouhý |
Bob Bryan
Mike Bryan |
6–7(5–7), 6–7(10–12)
|
| Campeão |
2009 |
Roland Garros (3) |
Saibro |
Lukáš Dlouhý |
Wesley Moodie
Dick Norman |
3–6, 6–3, 6–2
|
| Campeão |
2009 |
US Open (2) |
Duro |
Lukáš Dlouhý |
Mahesh Bhupathi
Mark Knowles |
3–6, 6–3, 6–2
|
| Vice |
2010 |
Roland Garros |
Saibro |
Lukáš Dlouhý |
Nenad Zimonjić
Daniel Nestor |
5–7, 2–6
|
| Vice |
2011 |
Australian Open |
Duro |
Mahesh Bhupathi |
Bob Bryan
Mike Bryan |
3–6, 4–6
|
| Campeão |
2012 |
Australian Open |
Duro |
Radek Štěpánek |
Bob Bryan
Mike Bryan |
7–6(7–1), 6–2
|
| Vice |
2012 |
US Open |
Duro |
Radek Štěpánek |
Bob Bryan
Mike Bryan |
3–6, 4–6
|
| Campeão |
2013 |
US Open (3) |
Duro |
Radek Štěpánek |
Alexander Peya
Bruno Soares |
6–1, 6–3
|
Duplas Mistas: 17 (9–8)
| Posição
|
Ano
|
Campeonato
|
Piso
|
Parceira
|
Oponentes
|
Placar
|
| Campeão |
1999 |
Wimbledon |
Grama |
Lisa Raymond |
Anna Kournikova
Jonas Björkman |
6–4, 3–6, 6–3
|
| Vice |
2001 |
US Open |
Duro |
Lisa Raymond |
Rennae Stubbs
Todd Woodbridge |
6–4, 5–7, [11–9]
|
| Campeão |
2003 |
Australian Open |
Duro |
Martina Navrátilová |
Eleni Daniilidou
Todd Woodbridge |
6–4, 7–5
|
| Campeão |
2003 |
Wimbledon (2) |
Grama |
Martina Navrátilová |
Anastasia Rodionova
Andy Ram |
6–3, 6–3
|
| Vice |
2004 |
Australian Open |
Duro |
Martina Navrátilová |
Elena Bovina
Nenad Zimonjić |
6–1, 7–6
|
| Vice |
2005 |
Roland Garros |
Saibro |
Martina Navrátilová |
Daniela Hantuchová
Fabrice Santoro |
3–6, 6–3, 6–2
|
| Vice |
2007 |
US Open |
Duro |
Meghann Shaughnessy |
Victoria Azarenka
Max Mirnyi |
6–4, 7–6(8–6)
|
| Campeão |
2008 |
US Open |
Duro |
Cara Black |
Liezel Huber
Jamie Murray |
7–6, 6–4
|
| Vice |
2009 |
Wimbledon |
Grama |
Cara Black |
Anna-Lena Grönefeld
Mark Knowles |
7–5, 6–3
|
| Vice |
2009 |
US Open |
Duro |
Cara Black |
Carly Gullickson
Travis Parrot |
6–2, 6–4
|
| Campeão |
2010 |
Australian Open (2) |
Duro |
Cara Black |
Ekaterina Makarova
Jaroslav Levinský |
7–5, 6–3
|
| Campeão |
2010 |
Wimbledon (3) |
Grama |
Cara Black |
Lisa Raymond
Wesley Moodie |
6–4, 7–6
|
| Vice |
2012 |
Australian Open |
Duro |
Elena Vesnina |
Bethanie Mattek-Sands
Horia Tecău |
3–6, 7–5, [3–10]
|
| Vice |
2012 |
Wimbledon |
Grama |
Elena Vesnina |
Lisa Raymond
Mike Bryan |
3–6, 7–5, 4–6
|
| Campeão |
2015 |
Australian Open (3) |
Duro |
Martina Hingis |
Kristina Mladenovic
Daniel Nestor |
6–4, 6–3
|
| Campeão |
2015 |
Wimbledon (4) |
Grama |
Martina Hingis |
Tímea Babos
Alexander Peya |
6–1, 6–1
|
| Campeão |
2015 |
US Open (2) |
Duro |
Martina Hingis |
Bethanie Mattek-Sands
Sam Querrey |
6–4, 3–6, [10-7]
|
Olimpíadas
Simples: 1 (1 bronze )
Duplas: Decisão do Bronze
Ligações externas
Referências
|
|---|
(primeiro ano a atingir o topo do ranking / último ano a atingir o topo do ranking — número de semanas (sem)) |
| 1–5 | |
|---|
| 6–10 | |
|---|
| 11–15 | |
|---|
| 16–20 | |
|---|
| 21–25 | |
|---|
| 26–30 | |
|---|
| 31–35 | |
|---|
| 36–40 | |
|---|
| 41–45 | |
|---|
| 46–50 | |
|---|
| 51–55 | |
|---|
| 56–60 |
- Joe Salisbury (2022 – 26 sem)
- Rajeev Ram (2022/2023 – 9 sem)
- Wesley Koolhof (2022/2023 – 28 sem)
- Neal Skupski (2022/2023 – 27 sem)
- Austin Krajicek (2023 – 1 sem)
|
|---|
ATP ranking de duplas desde 1 de Março de 1976 – atual nº 1 em negrito, de 6 de julho de 2023 |