Konrad Wimpina

Konrad Wimpina
Theologus catholicus Germanicus
Nascimento
Morte
17 de maio de 1531 (71 anos)

Nacionalidadealemão
Alma materUniversidade de Frankfurt (Oder)
Universidade de Leipzig
OcupaçãoHumanista, teólogo católico romano e reitor da Universidade de Frankfurt an der Oder.

Konrad Wimpina (Buchen, 1460Amorbach, 17 de maio de 1531) foi humanista, teólogo católico romano e reitor da Universidade de Frankfurt an der Oder. Matriculou-se na Universidade de Leipzig por volta de 1479 onde permaneceu até 1505. Em 1481 recebeu seu diploma de bacharel, e em 1485 o de mestrado. Foi aluno de Martin Pollich de Mellerstadt (1455–1513),[1] médico, teólogo e forte seguidor da filosofia tomística. Em 1491, ele se tornou membro da faculdade de filosofia, em 1494, reitor e em 1494–95, deão. Recebeu seu diploma de doutor em teologia do cardeal e legado papal Perandi, em Leipzig, em 1503.

Em 1505, o eleitor Joachim I de Brandenburgo (1484–1535)[2] convidou Wimpina para organizar a recém fundada Universidade de Frankfurt sobre o Oder, onde se tornou seu primeiro reitor. Por várias vezes ele se tornou deão da faculdade de teologia. Foi canônico das catedrais de Brandenburgo e Havelberg, e em 1530, tomou parte na Dieta de Augsburgo como teólogo e representante do eleitor Joachim, a quem acompanhou até Colônia. Na Dieta, Wimpina, apoiado por Johannes Mensing (1477–1547),[3] Wolfgang Redorfer[4] e Rupert Elgersma, se levantaram contra os dezessete artigos da Suábia, criados por Lutero, e criticados na obra "Christlichen Unterricht gegen die Bekanntnus M. Luthers".[5] Wimpina ficou encarregado de refutar a "Confessio Augustana", e tomou parte nos debates da reunião.

Entre 1500-1504, Wimpina teve uma discussão com seu antigo professor Polich onde este defendia a poesia e o humanista a teologia, cada um cometendo abusos pessoais e exagerados. Wimpina foi um dos primeiros adversários de Martinho Lutero. Em 1518, ele levantou a história de que Santa Ana, avó de Jesus, teve três maridos sucessivos, e com cada um deles teve uma filha chamada Maria, tese refutada por Johannes Sylvius Egranus (1480–1535),[6] onde Lutero também tomou parte.

Na questão sobre as indulgências, Wimpina criou as teses debatidas por Johann Tetzel em Frankfurt, no dia 20 de janeiro de 1518. Estas teses continham a doutrina da Igreja Católica, mas, com relação às indulgências para os que morriam manteve uma opinião escolástica, defendida por Tetzel.

Obras

  • "Ars epistolandi" (1486)
  • Descriptio urbis Lipcensis ..., Leipzig 1486-89.
  • „De ortu, progressu et fructu theologiae“ - (1493-1496)
  • Tractatus de erroribus philozophorum in fide Christiana Aristotelis, commentatoris Avicenne et Alkindi cum confutacionibus eorundem, Leipzig, 1493.
  • Epitoma bellorum illustriumque actorum principis Alberti ducis Saxoniae, Leipzig, 1497.
  • Oratio invocatoria in missa quodlibeti Lipsensis, Leipzig, 1497.
  • Congestio textus nova proprietatum logicalium cum commentatione, Leipzig, 1498.
  • Apologeticus in sacre theologie defensione[m] Aduersus eos qui nixi sunt eidem fontem, caput, et patrona[m] Poesim instituere ac p[ro] hoc nec sacra[m] Theosim: iure religionis nostre: monarcha[m] et architectonica[m] habitu[m] scientiali[m] agnoscere reuereriq[ue], Leipzig 1501.
  • Apologeticus Jn sacre theologie defensione[m] Aduersus eos qui nixi sunt eidem fontem Caput et patronam Poesim instituere ..., Leipzig, 1501.
  • Palillogia de Theologico fastigio Ex nobilitate obiecti eius Christi reparatoris et glorificatoris nostri sumpta. Jn qua tribus codicillis nobilitas Christi ostenditur Quo@r Primus de Christi parentela: natura et gratia Secundus de Christi virtute et sapientia. Tercius de eius priuilegij singularitate, Leipzig, 1501.
  • De Ortu p[ro]gressu [et] fructu sacretheologie cu[m] co[n]sideraco[n]ibus, directionibus et cautelis in studio sacre theologie obseruandis Opusculu[m] ..., Leipzig, 1503.
  • Oratio gratulatoria pro Reverendissimo D. D. Melchiar. Episcopo Brixinensi, in eiusdem iam pridem suscepto Cardineo honore habita, Leipzig, 1503.
  • Oratio habita ad Reverendissimum D. D. Raymundum Cardinalem Gurtzensem ... Legatum in presentia universitatis Studii et plebis Lips., Leipzig, 1503.
  • Oratio habita in Exceptione Reuerendissimi in Christo patris ... D. Raymundi Cardinalis Gurtzensis per Germaniam ... legati, Leipzig, 1503.
  • Oratio in recommendatio[n]e[m] sacre theologie, Leipzig, 1503.
  • Responsio et Apologia Co[n]radi Wimpi[n]e de Fagis ad Mellerstatinas offensiones et denigrato[n]es Sacretheologie, Leipzig, 1503.
  • Responsio et Apologia Conradi Wimpine co[n]tra laconismu[m] cuiusdam medici p[ro] defensione Sacretheologie, Et veritatis fidei Ad Jllustrissimos Saxonie Principes ..., Leipzig, 1503.
  • Responsio et Apologia Conradi Wimpine co[n]tra laconismu[m] cuiusdam medici p[ro] defensione Sacretheologie, Et veritatis fidei Ad Jllustrissimos Saxonie Principes ..., Leipzig, 1503.
  • Tractatus vtiles et admodum iucundi Jampridem a Magistro Conrado Winpine Buchensi ex diuersis editi. De nobilitate celestis corporis. De eo an animati possint Celi appellari. De nobilitate animarum Celi, Leipzig, 1503.
  • Epithoma, mire breviter, sed distincte satis amplectens, varia, et alioquin dispendiosa doctorum problemata, opinationes..., Frankfurt, 1508.
  • Oratio habita Berlinii in ede dive virginis Marie, dum illic sacris initiaretur Albertus Marchio Brandenb., Frankfurt, 1513.
  • „Centuria scriporum insignium, qui in accademiis, praesertim Lipsiensi et Francofordiensi, floruerunt“ - 1514
  • "Anacephalaeosis" (1528)
  • Gegen die bekanntnus Martini Luthers auff den yetzigen angestellten Reychßtag zu Augsburgo auffs neuwe eingelegt in Sibenzehe[n], Augsburgo, 1530.
  • „De sex philosophorum erramentis eorumque confutationibus“
  • „Errologium sive De erroribus philosophorum lib. I“
  • „Oratio invocatoria“
  • „Pallilogia de nobilitate Christi“
  • „Panegyrici de laudibus Christi“
  • „Tractatus utiles et admodum jucundi …“
  • "Orationum sive Sermonum liber unus." Colônia s. a

Ver também

Referências

Ligações externas