Gustav Krklec
| Gustav Krklec | |
|---|---|
![]() Krklec em 1969 | |
| Pseudônimo(s) | Martin Lipnjak |
| Nascimento | 23 de junho de 1899 Udbinja, Áustria-Hungria |
| Morte | |
| Ocupação | |
| Período de atividade | 1919–1977 |
| Prêmios | Prêmio Vladimir Nazor (1968) |
Gustav Krklec (23 de junho de 1899 – 30 de outubro de 1977)[1] foi um escritor, poeta e tradutor croata.
Biografia
Krklec nasceu em Udbinja, perto de Karlovac,[2] como o primeiro filho de August e Hermine Krklec, nascida Wells.[3] Passou a infância em Maruševec, na região de Hrvatsko Zagorje. Frequentou o ensino médio em Varaždin, Sušak e Zagreb.[4] Primeiro matriculou-se em Viena, na Escola Superior de Educação Física, e depois em Zagreb, na Faculdade de Filosofia. Em 1922, deixou Zagreb e mudou-se para Belgrado, onde foi editor da revista Nolit.[5] Permaneceu lá até o início da Segunda Guerra Mundial, quando se mudou para Zemun.[5]
Em Zemun, trabalhou como funcionário público e colaborou com o jornal Graničar até o bombardeio de Zemun, em março de 1944.[3] Foi também presidente do Clube de Remo de Zemun.[6] Após isso, mudou-se por um breve período para Slankamen com sua esposa Mirjana, e passou o final da guerra em Samobor. Em setembro de 1945, retornou a Zagreb com sua esposa.[5]
Após a guerra, foi por muitos anos editor na Nakladni zavod Hrvatske (Editora do Instituto Croata). Também atuou como jornalista. A partir de 1951, tornou-se membro da Academia Iugoslava de Ciências e Artes.[7] Dedicou-se igualmente à escrita para crianças. Publicava poemas na revista infantil Radost, da qual foi um dos principais fundadores.[8]
Morreu em 30 de outubro de 1977 em Zagreb.[3]
Obras
- Lirika (Lírica, 1919)
- Grobnica: rapsodija u tri djela (Túmulo: rapsódia em três atos, 1919)
- Srebrna cesta (A Estrada Prateada, 1921)
- Beskućnici: roman izgubljenog naraštaja (Os Sem-Teto: romance da geração perdida, 1921)
- Nove pjesme (Novos Poemas, 1923)
- Ljubav ptica (O Amor das Aves, 1926)
- Izlet u nebo (Excursão ao Céu, 1928)
- San pod brezom (Sonho sob a Bétula, 1940)
- Darovi za bezimenu' (Presentes para a Sem-Nome, 1942)
- Ranjeni galeb: pjesme šestorice (A Gaivota Ferida: poemas de seis autores, 1942)
- Tamnica vremena (A Prisão do Tempo, 1944)
- Izabrane pjesme (Poemas Selecionados, 1947)
- Telegrafske basne (Fábulas Telegráficas, 1952)
- Lica i krajolici (Rostos e Paisagens, 1954)
- Pisma Martina Lipnjaka iz provincije (As Cartas de Martin Lipnjak da Província, 1956)
- Zagorski vinograd (A Vinha de Zagorje, 1958)
- Noćno iverje (Lascas Noturnas, 1960)
- Izabrane pjesme (Poemas Selecionados, 1961)
- Izabrani epigrami (Epigramas Selecionados, 1963)
- Drveni bicikl (A Bicicleta de Madeira, 1964)
- Drveni klinci: izabrani epigrami, aforizmi i telegrafske basne (Cavilhas de Madeira: epigramas, aforismos e fábulas telegráficas selecionados, 1973)
- Crni kos: izabrane pjesme (O Melro Negro: poemas selecionados, 1974)
- Odabrana djela Gustava Krkleca (Obras Escolhidas de Gustav Krklec, 1977)
- Srebrna cesta: pjesme (A Estrada Prateada: poemas, 1977)
- Žubor života: pjesme (O Murmúrio da Vida: poemas, 1977)
- Lica i krajolici (Rostos e Paisagens, 1977)
- Pisma iz provincije (Cartas da Província, 1977)
- Noćno iverje (Lascas Noturnas, 1977)
- Majmun i naočari (O Macaco e os Óculos, 1977)
A parte mais importante da obra literária de Krklec é composta por seus versos. Ele também escreveu ensaios, críticas, relatos de viagem, folhetins e aforismos. Traduziu muito, principalmente do russoe do alemão, mas também do eslovenoe do checo. Krklec dedicou-se ainda à chamada crítica diária. Destacam-se especialmente suas traduções de Púchkin, Prešeren e Brecht. Sob o pseudônimo Martin Lipnjak, escreveu uma série de registros críticos e ensaios.[9]
Prêmios
- Prêmio Antunovska (1944)[10]
- Prêmio Vladimir Nazor, pelo Conjunto da Obra (1968)
Referências
- ↑ «Gustav Krklec». magazin.hr.hr (em croata). Croatian Radiotelevision. Consultado em 9 de janeiro de 2020. Arquivado do original em 7 de janeiro de 2017
- ↑ «Gustav Krklec». magazin.hr.hr (em croata). Croatian Radiotelevision. Consultado em 9 de janeiro de 2020. Arquivado do original em 7 de janeiro de 2017
- ↑ a b c «Matica hrvatska: Ernest Fišer: Uz stotu godišnjicu rođenja Gustava Krkleca. Čudnovati dvostruki život». www.matica.hr. Consultado em 22 de novembro de 2025. Cópia arquivada em 5 de abril de 2012
- ↑ Fišer, Ernest (1999), «Čudnovati dvostruki život», Vijenac (em croata) (143), cópia arquivada em 5 de abril de 2012
- ↑ a b c Šimundža, Drago. 1989. Gustav Krklec — pjesnik životne radosti i tihih rezignacija. Crkva u svijetu. Sveučilište u Splitu - Katolički bogoslovni fakultet. Split. 24 (3): 252–264.
- ↑ Tko je tko u NDH: Hrvatska 1941.–1945., Minerva, Zagreb, 1997., ISBN 953-6377-03-9, str. 210.-211.
- ↑ Милисавац, Живан, ур. (1984). Југословенски књижевни лексикон (2. изд.). Нови Сад: Матица српска. стр. 401.
- ↑ Na današnji dan – Umro jugoslovenski književnik i pjesnik Gustav Krklec. yu-nostalgija.com.
- ↑ «"Nema me više!" – u spomen na Gustava Krkleca». Consultado em 21 de dezembro de 2016. Arquivado do original em 7 de junho de 2020
- ↑ Tko je tko u NDH: Hrvatska 1941.–1945., Minerva, Zagreb, 1997., ISBN 953-6377-03-9, str. 210.-211.
Bibliografia
- Antun Vujić, ed. (2009). «Krklec, Gustav». Opća i nacionalna enciklopedija (em croata). [S.l.: s.n.]
