Arquidiocese de Przemyśl
Arquidiocese de Przemyśl Archidiœcesis Premisliensis Latinorum | |
|---|---|
![]() | |
| Localização | |
| País | Polônia |
| Dioceses sufragâneas | Rzeszów Zamość-Lubaczów |
| Estatísticas | |
| População | 826 000 730 000 católicos |
| Área | 9 750 km² |
| Arciprestados | 41 |
| Paróquias | 391 |
| Sacerdotes | 1041 |
| Informação | |
| Rito | Romano |
| Estabelecida | abril de 1340 |
| Elevação a arquidiocese | 25 de março de 1992 |
| Catedral | Catedral da Assunção da Virgem Maria e de São João Batista de Przemyśl |
| Liderança | |
| Arcebispo | Adam Szal |
| Bispo auxiliar | Stanisław Jamrozek Krzysztof Chudzio |
| Arcebispo emérito | Józef Michalik |
| Mapa | |
![]() | |
| Sítio oficial | |
| www | |
| dados em catholic-hierarchy.org | |
A Arquidiocese de Przemyśl (em latim: Archidioecesis Premisliensis Latinorum) é uma circunscrição eclesiástica da Igreja Católica na Polônia situada em Przemyśl. Seu atual arcebispo é Adam Szal. Sua Sé é a Catedral da Assunção da Virgem Maria e São João Batista de Przemyśl.
Possui 391 paróquias servidas por 1041 padres, abrangendo uma população de 826 000 habitantes, com 88,4% da dessa população jurisdicionada batizada (730 000 católicos).[1]
História
As origens da diocese de Przemyśl na Rutênia Vermelha são incertas; a maioria dos autores acredita que foi fundada na época de Yuri II da Galícia, mesmo antes de Casimiro, o Grande, incorporar o território à Polônia (1340).[2]
Os primeiros bispos, no entanto, não eram bispos residentes, mas bispos titulares: Iwan foi nomeado pelo Papa Clemente VI (entre 1342 e 1352) e morreu em 1352; Mikołaj Rusin, ordenado bispo em Avignon, recebeu em 1354 a ordem de partir para a Polónia, mas, tal como o seu antecessor, nunca chegou a Przemyśl, tendo assumido o cargo de bispo auxiliar na arquidiocese de Gniezno.[3]
Em 14 de julho de 1372, o Papa Gregório XI estabeleceu uma comissão de bispos com a tarefa de investigar se a igreja de Przemyśl de fato possuía os direitos de uma igreja catedral. A mesma investigação foi solicitada também para as dioceses de Halyč, Lodomeria e Chełm. Evidentemente, na Cúria papal, não estava claro se essas dioceses eram reais, canonicamente estabelecidas, ou apenas sedes titulares. A investigação confirmou que essas dioceses eram sedes episcopais residenciais. Em 13 de fevereiro de 1375, com a bula Debitum pastoralis officii, Gregório XI reafirmou as conclusões da comissão papal que havia estabelecido, ou seja, que essas ecclesias fuisse et esse Cathedrales. Mas, para eliminar qualquer dúvida, o papa reergueu todas estas dioceses (ipsas ecclesias ad cautelam de novo in cathedrales erigimus), sujeitando-as à província eclesiástica de Halyč.[3]
Em 1412/1414, a sé de Halyč foi transferida para Lviv, mantendo Przemyśl como sé sufragânea.
A partir de 1772, o território da diocese passou a fazer parte do Reino da Galiza e Lodoméria (parte da Monarquia Habsburga ) e ficou sujeito à política de interferência em assuntos religiosos conhecida como josefinismo, que resultou no fechamento de trinta e um mosteiros e dos seminários diocesanos (o seminário foi reaberto em 1819).
Durante a Segunda Guerra Mundial, a diocese e seus habitantes sofreram muito com a ocupação soviética (1939-1941) e, posteriormente, com a ocupação alemã (1941-1944). Nesse período, 90 padres foram presos. Os soviéticos destruíram o seminário e as bibliotecas capitulares. Os alemães confiscaram 200 sinos. Ao final da guerra, após a revisão das fronteiras entre a Polônia e a União Soviética, a diocese perdeu cerca de um terço de seu vasto território a leste, e os poloneses que viviam do outro lado da fronteira foram transferidos para o oeste. Depois de 1945, todos os mosteiros foram fechados, muitos prédios de instituições católicas e paróquias, e as propriedades da diocese (vários milhares de hectares de campos e florestas) foram confiscadas.
Em 25 de março de 1992, como parte da reorganização das dioceses polacas desejada pelo Papa João Paulo II com a bula Totus tuus Poloniae populus, cedeu uma porção do seu território para a criação da diocese de Rzeszów[4], outras porções de território para a diocese de Sandomierz[5] e, ao mesmo tempo, foi elevada à categoria de arquidiocese metropolitana.[6]
Prelados
Períodos de vacância que não excedam 2 anos ou que não estejam historicamente documentados são omitidos.
- Iwan, O.F.M. † (? - 1351)
- Mikołaj Rusin, O.P. † (1353 - 1375)
- Eryk z Winsen, O.F.M. † (1377 - 1391)
- Maciej Janina, O.F.M. † (1392 - 1419)
- Janusz z Lubienia † (1420 - 1435)
- Piotr z Chrząstowa † (1436 - 1452)
- Mikołaj z Błażejowa † (1452 - 1474)
- Andrzej Oporowski † (1476 - 1479 nomeado bispo) (administrador apostólico)
- Andrzej Oporowski † (1479 - 1481)
- Piotr Moszyński † (1481 - 1483)
- Jan Kaźmierski † (1484 - 1485)
- Jan z Targowiska † (1486 - 1492)
- Jan Brandis † (1492 - ? ) (bispo eleito)
- Mikołaj Krajowski † (1493 - 1498)
- Andrzej Boryszewski † (1501 - 1503) (administrador apostólico)
- Maciej Drzewicki † (1504 - 1513)
- Piotr Tomicki † (1514 - 1520)
- Rafał Leszczyński † (1521 - 1523)
- Andrzej Krzycki † (1523 - 1527)
- Jan Karnkowski † (1527 - 1531)
- Beato Jan Chojeński † (1531 - 1535)
- Piotr Gamrat † (1535 - 1537)
- Stanisław Tarło † (1537 - 1544)
- Jan Dzieduski † (1545 - 1559)
- Filip Padniewski † (1560)
- Walenty Herburt † (1560 - 1572)
- Sede vacante (1572-1575)
- Łukasz Kościelecki † (1575 - 1577)
- Wojciech Staroźrebski Sobiejuski † (1577 - 1580)
- Sede vacante (1580-1583)
- Jan Boruchowski † (1583 - 1584)
- Wojciech Baranowski † (1585 - 1591)
- Wawrzyniec Goślicki † (1591 - 1601)
- Maciej Pstrokoński † (1601 - 1608)
- Stanisław Sieciński † (1609 - 1619)
- Jan Wężyk † (1620 - 1624)
- Achacy Grochowski † (1624 - 1627)
- Adam Nowodworski † (1627 - 1631)
- Henryk Firlej † (1631 - 1635)
- Andrzej Szołdrski † (1635 - 1636)
- Piotr Gembicki † (1636 - 1642)
- Aleksander Trzebiński † (1642 - 1644)
- Paweł Piasecki † (1644 - 1649)
- Jan Chrzciciel Zamoyski, O.P. † (1649 - 1654)
- Andrzej Trzebicki † (1654 - 1658)
- Stanisław Sarnowski † (1658 - 1677)
- Jan Stanisław Zbąski † (1677 - 1688)
- Jerzy Albrecht Denhoff † (1689 - 1701)
- Jan Kazimierz de Alten Bokum † (1701 - 1718)
- Krzysztof Andrzej Jan Szembek † (1719 - 1724 )
- Alexander Antoni Pleszowice Fredro † (1724 - 1734)
- Sede vacante (1734-1737)
- Walenty Aleksander Czapski, O.Cist. † (1737 - 1741)
- Wacław Hieronim Sierakowski † (1742 - 1760)
- Michał Wodzicki † (1760 - 1764)
- Walenty Franciszek Wężyk † (1765 - 1766)
- Andrzej Mikołaj Stanisław Kostka Młodziejewski † (1766 - 1768)
- Józef Tadeusz Kierski † (1768 - 1783)
- Antoni Wacław Betański † (1783 - 1786)
- Antoni Gołaszewski † (1786 - 1825)
- Jan Antoni de Potoczki † (1825 - 1832)
- Sede vacante (1832-1834)
- Michał Korczyński † (1834 - 1839)
- Franciszek Ksawery Zachariasiewicz † (1840 - 1845)
- Franciszek Ksawery Wierzchleyski † (1846 - 1860)
- Adam Jasiński † (1860 - 1862)
- Antoni Józef Manastyrski † (1863 - 1869)
- Maciej Hirschler † (1870 - 1881)
- Łukasz Solecki † (1882 - 1900)
- São Józef Sebastian Pelczar † (1900 - 1924)
- Anatol Wincenty Nowak (Novak) † (1924 - 1933)
- Franciszek Barda † (1933 - 1964)
- Ignacy Marcin Tokarczuk † (1965 - 1993)
- Józef Michalik (1993 - 2016)
- Adam Szal (desde 2016)
Referências
- ↑ Dados atualizados no Catholic Hierarchy
- ↑ Kumor, Granice metropolii i diecezji polskich (em polonês), pp. 253-254.
- ↑ a b Kumor, Granice metropolii i diecezji polskich (em polonês), p. 254.
- ↑ A diocese de Rzeszów adquiriu decanatos de Brzostek, Czudek, Frysztak, Głogów, Jasło Est, Jasło Ovest, Rzeszów I, Rzeszów II, Rzeszów III, Rzeszów IV, Sokołów, Strzyżów, Tyczyn e Żmigród. Veja: (Polonês) Nuncjatura apostolska v Polsce, Dekret o ustanoviwieniu i określeniu granic nowych diecezji i prowincji kościelnych w Polsce oraz przynależności metropolitanej poszczególnych diecezji, in Wrocławskie Wiadomości Kościelne, kwiecień-czerwiec 1992 r., XLV, 2, p. 148
- ↑ A diocese de Sandomierz ficou com os decanatos de Gorzyce Tarnobrzeskie, Nisko, Raniżów, Rudnik nad Sanem, Stalowa Wola, Tarnobrzeg Sud e Tarnobrzeg Nord. Veja: (Polonês) Nuncjatura apostolska v Polsce, Dekret o ustanoviwieniu i określeniu granic nowych diecezji i prowincji kościelnych w Polsce oraz przynależności metropolitanej poszczególnych diecezji, in Wrocławskie Wiadomości Kościelne, kwiecień-czerwiec 1992 r., XLV, 2, p. 156
- ↑ Bula Totus Tuus Poloniae populus (em latim), AAS LXXXIV (1992), p. 1099
Bibliografia
- (em latim) Konrad Eubel, Hierarchia Catholica Medii Aevi, vol. 1, p. 409; vol. 2, pp. xxxv e 219; vol. 3, pp. 279–280; vol. 4, p. 288; vol. 5, pp. 323–324; vol. 6, p. 348; vol. 7, p. 314; vol. 8, p. 469
- (Polonês) Wiesław Müller, Organizacja terytorialna diecezji przemyskiej w okresie przedrozbiorowym (1375-1772), Nasza Przeszłość: studia z dziejów Kościoła i kultury katolickiej w Polsce, vol. 46 (1976), pp. 29-52
- (Polonês) Organizacja Kościoła rzymskokatolickiego na pograniczu polsko-słowacko-ukraińskim, Monografie Bieszczadzkie, vol. 15, pp. 128-138
- (Polonês) Bolesław Kumor, Granice metropolii i diecezji polskich (966-1939), Archiwa, Biblioteki i Muzea Kościelne, 20, 1970, pp. 253-257 (8. Diecezja Przemyska)
Ligações externas
- Anuário Pontifício para 2024 e anteriores, em «Archdiocese of Przemyśl» (em inglês). Catholic Hierarchy
- «Site oficial da arquidiocese» (em polaco)
- «Arquidiocese de Przemyśl» (em inglês). GCatholic.org

